zaterdag 25 februari 2017

Eén en één is twee

Wie mij al langer leest kent het verhaal van Koezie wel. Koezie kwam bijna drie jaar geleden in ons leven.
Ze leefde tussen de kippen in onze tuin en leek het prima naar haar zin te hebben!
Maar ik vond het toch regelmatig sneu. Ze had nog nooit een andere gans van dichtbij gezien. Wat zou het leuk zijn als ze een partner had... Maar ja. Dan heb je ook genoeg grasland nodig, want ze (vr)eet de hele dag gras! Dus. Het bleef bij mijmeren.....
Tot drie dagen geleden.
Twee kilometer verderop in een weitje zagen we al eens andere Koezies. Op een dag ging de man daar eens vragen of er misschien een mannetjesgans over was. Dat was toen niet zo, maar een week of wat geleden kwam de eigenaar van die ganzen melden dat er een gans dood was gegaan. Nu had hij er nog maar één en die kwijnde een beetje weg. Eén en één is twee.
Ha. Wat een feest. Koezie heeft een man!
De eerste nacht heeft hij het hele erf wakker gehouden. Zoo, wat kan ie schreeuwen! Maar nu, na drie dagen slaapt ie 's nachts goed (en wij dus ook weer). Ze zijn onafscheidelijk, Koezie en Dobber. Hij kijkt nog wat angstig en blaast als we te dichtbij komen. Maar ik ben blij. Koezie heeft eindelijk een man:-)

maandag 5 december 2016

Hemel en aarde...



Dit heeft geen woorden meer nodig....

Wilde ganzen deel 2

Vanmorgen sloop ik op mijn pantoffels het huis uit...
Tsjonge, wat is de aarde mooi! Strakke blauwe lucht, een heldere zon, temperaturen onder nul, bomen vol met rijp. En vanuit mijn raam spotte ik een grote groep ganzen op het veld  tegenover ons huis. Nee honden, jullie blijven nog even thuis. Ik ga eerst eens met mijn camera alleen op pad en probeer wat dichterbij die ganzen te komen.
Dus voor wie geen zin heeft om op nieuw naar ganzen te kijken die kan gerust deze blog overslaan....




,
 Ik steek de weg over, loop dit pad af en rechts op het veld is een grote groep  neergestreken. Ik loop de akker op om nog dichterbij te komen. De aarde is keihard. In de trekkersporen zoeken mijn voeten de weg...

 De aarde lijkt haar adem in te houden. Om mij heen een diepe stilte, geen mens te zien!
 Aaah, een vreemdeling tussen de ganzen. Ik zie haar nu pas. Met het blote oog was ze me niet opgevallen!
Ik hoor het geluid van een vliegtuig en dit is voor de ganzen blijkbaar het signaal om met zijn allen op te stijgen om na een paar rondes in de lucht weer te dalen. Ik vind het een machtig gezicht!


 's Middags ga ik nog een keer met de honden langs. Ze blijven aan de riem en de ganzen zijn van ons niet onder de indruk. Af en toe vliegt er een koppeltje van een gans of vijf op. Ze vliegen twee rondjes boven de kudde en dalen dan weer midden in de groep. Dat gedrag herhaalt zich om de paar minuten.

 Zucht. Wat geniet ik! Dit gebied vind ik wat natuur betreft vrij saai. Er zijn akkers, akkers en akkers. Niet zoveel te zien. Maar het is ook een natuurstiltegebied en juist voor grote groepen vogels dus ideaal.

Ik ben bang dat er nog veel vogel blogjes zullen volgen .-)

zaterdag 26 november 2016

Wilde ganzen


Ben ik ineens midden in een 'meeting' van de wilde ganzen beland. Van alle kanten komen ze aanvliegen, luid gakkend en kwakend. Verderop in een weiland zoeken ze allemaal hun plek. Waar zouden ze het over hebben? En hoe vinden ze elkaar toch in die mist. Ik zou ze willen tellen, maar dat is onbegonnen werk. Honderden, duizenden? Een uur of wat later zie ik ze vanuit mijn huiskamerraam massaal weer opstijgen. Een machtig gezicht! Nee het gaat te snel om er een foto van te maken. Wat ben ik toch een bofkont.

donderdag 3 november 2016

Koezie....


He hallo Koezie! Gaat het goed met je? Heb je het een beetje naar je zin in je nieuwe wei?
Aww, het is best oké hier! Een stuk drukker dan ik gewend was, maar wel oke hoor!
Ik moet mijn stukje gras delen met nog wel 11 kippen. Hele grote, maar ook hele kleine.....
Kijk, dit is er zo één. Ontzettend groot. Eigenlijk wel fijn een vogel van mijn eigen formaat, zij het dat ze ook behoorlijk van mijn maaltijd mee eten. Ik moet echt vechten voor mijn graantjes.... En dat is best irritant!

En buiten die kippen krijg ik af en toe ook nog bezoek van een kalkoen. Pfff een kalkoen. Die rent dan keihard achter me aan met opgezette veren. Tja, de mensen hier moeten daar dan heel hard om lachen, maar ik vind dat niet leuk. Echt helemaal niet leuk!
 Hebben jullie een kalkoen wel eens goed van dichtbij bekeken? Foei, wat is die lelijk! Je zou bijna gaan begrijpen waarom de mensen hem met kerst op hun bord leggen. Maar hier aaien ze dat dier doorlopend! Ze heeft ook de bizarre gewoonte om steeds achter mensenvoeten te gaan liggen en dan kirrend omhoog te kijken met die woeste ogen van d'r; aai me nou, aai me nou....
Ik ben echt veeeeel mooier:-)


Maarre, als jullie het niet erg vinden? Ik ga even mijn ogen sluiten!
Ik ben echt hartstikke moe!!
Want is het jullie ook opgevallen dat ik een enorm gewicht mee draag, zo tussen mijn benen....
Ik denk dat het een tweeling wordt .-)