zaterdag 25 februari 2017

Eén en één is twee

Wie mij al langer leest kent het verhaal van Koezie wel. Koezie kwam bijna drie jaar geleden in ons leven.
Ze leefde tussen de kippen in onze tuin en leek het prima naar haar zin te hebben!
Maar ik vond het toch regelmatig sneu. Ze had nog nooit een andere gans van dichtbij gezien. Wat zou het leuk zijn als ze een partner had... Maar ja. Dan heb je ook genoeg grasland nodig, want ze (vr)eet de hele dag gras! Dus. Het bleef bij mijmeren.....
Tot drie dagen geleden.
Twee kilometer verderop in een weitje zagen we al eens andere Koezies. Op een dag ging de man daar eens vragen of er misschien een mannetjesgans over was. Dat was toen niet zo, maar een week of wat geleden kwam de eigenaar van die ganzen melden dat er een gans dood was gegaan. Nu had hij er nog maar één en die kwijnde een beetje weg. Eén en één is twee.
Ha. Wat een feest. Koezie heeft een man!
De eerste nacht heeft hij het hele erf wakker gehouden. Zoo, wat kan ie schreeuwen! Maar nu, na drie dagen slaapt ie 's nachts goed (en wij dus ook weer). Ze zijn onafscheidelijk, Koezie en Dobber. Hij kijkt nog wat angstig en blaast als we te dichtbij komen. Maar ik ben blij. Koezie heeft eindelijk een man:-)