dinsdag 13 juni 2017

Uilskuiken!

Onaangekondigd staat hij ineens op het erf: DE uilenman. Er wordt een enorme ladder naast de uilenkast geschoven en Jannus maakt de klim naar boven.. In overall, met allerlei touwen om zijn nek en tasjes in zijn hand beklimt hij de wiebelige trap (later hoor ik dat hij een kunstknie heeft. oef). Beneden wachten we in spanning af. 'Zie je al wat"? Jannus brabbelt wat in voor mij onverstaanbaar Drents. Maar al gauw horen we dat hij er twee ziet.
'Ooooh', roept ie, 'ik laat er één vallen'. Pfff. Ik zie een uil naar beneden komen in een loodrechte lijn. Achter de spouwmuur verdwijnt het dier uit ons zicht.
Dat begint goed.... Maar het diertje is vrij makkelijk te pakken en als Jannus beneden is opent hij zijn tasje..
VIER uilskuikens!  Zijn opschrijfboekje komt tevoorschijn en allerlei meet- en weeggereedschap. Jannus neemt plaats op de grond en gaat aan het werk.
De kuikens worden geringd, gewogen, de vleugels worden gemeten en aan de hand daarvan weet hij de leeftijd. Hij meet de breedte van een donkere streep op de zevende veerpen van de vleugel en kan dan zeggen wat het geslacht is. Wonderlijk hé!
 En als alles gedaan is, mogen wij het kuiken vast houden.
 Oooooooh :-)
Owww Jee. Wat zijn ze geweldig! Ze kunnen nog niet vliegen. De oudste is acht weken en de jongste zes. Ze laten alle handelingen gedwee toe. Knijpen hun ogen wat dicht tegen dat felle daglicht. En onderwijl vertelt Jannus van alles in de Drentse taol. Over de ' oelen' en de 'moezen' en over de zeventig kasten die hij bezoekt om de uilskuikens te ringen.
Als alles klaar is beklimt de uilenman de ladder weer. De komende weken krijgen de uilen vliegles van hun ouders en ze zullen waarschijnlijk op de balken in de schuur te zien zijn. Ik hoop daar getuige van te kunnen zijn en er nog eens wat foto's van te schieten!!