vrijdag 5 mei 2017

Pop

Ik was denk ik een jaar of zes, toen ik dan eindelijk mijn eerste pop kreeg. Ik denk dat ik er al heel lang om gezeurd had bij mijn moeder en ze genoeg had van mijn gezeur. De pop die ik kreeg was van één van mijn oudere zussen geweest. Aaah, ik weet nog precies hoe ze eruit zag. Ze was lelijk.....
Plastic, te dun, bloot, haar haren waren  te kort geknipt en haar gezicht was met pen bekladdert. Nee ze was niet mooi! Maar hé. Ik had dan eindelijk mijn pop.
Maar de pop was bloot. Dus ging ik opnieuw naar mijn moeder voor kleren voor de pop. Ik denk dat mijn moeder wel eens diep gezucht heeft . Ze had acht kinderen groot te brengen, te voeden en te kleden en ik wilde kleertjes voor mijn pop. Daar had ze helemaal geen tijd voor!
Want och, wat had pop het koud. Ik kon haar in dekentjes wikkelen en met mijn handen onder die deken voelen, maar pop bleef koud.
Op een dag gaf ze me lapjes, spelden en naalden en zei; maak zelf maar wat kleren voor je pop. Ik weet nog hoe verrukt ik was. Met mijn kleine vingertjes friemelde ik een paar lapjes aan elkaar met spelden, deed een poging om het aan elkaar te naaien, welke jammerlijk mislukte, maar was intens tevreden. De pop had kleren!

En nu. Zoveel jaren later zit ik opnieuw te friemelen met naalden en draden. Met lapjes en draadjes. Mijn vingers zijn geoefend, kunnen overweg met naaimachine en breinaalden. Intens tevreden ben ik als pop warm is en er mooi uitziet! Nee, geen plastic poppen, want die krijg je nooit warm. En geen geklieder met pennen op het gezicht. Heel langzaam, met heel veel oefenen, uithalen en opnieuw beginnen, begin ik de pop te creëren die ik als kind zo graag gehad had.

8 opmerkingen:

  1. ach en dan denk ik aan mijn lieve moedertje, die om ons te verrassen stiekum als wij sliepen onze pop weg haalde en er dan kleertjes voor maakte. We zagen dan dat er een broekje was gemaakt van een pijp van onze oude pyama broek of een mutsje van een sok of een hemdje van een oud hemdje van ons. heel lief borduurde ze er dan een bloemetje op of iets anders leuks. Mijn moeder was zo vindingrijk!
    Ze genoot er ook zo van om onze blije gezichten te zien. Ik vertel het haar nog regelmatig hoe blij we altijd waren met haar creaties.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh, dat is zo heerlijk om zo'n oude wens nu zelf te vervullen.
    Ik moet denken aan Het kleine huis op de prairie. Daarin had een van die meisjes eerst een maïskolf als pop. Het kan altijd nog erger dus :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik kreeg ook een pop van plastic, maar wel nieuw, voor Sinterklaas en mijn moeder had kleertjes genaaid. Later heb ik voor mijn dochter poppen gemaakt van stof gevuld met schapenwol, eigenlijk veel mooier.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Grappig kom net van boven om het uiltje van mijn kleinzoon zijn truitje aan te geven die ik net opniew gebreit heb daar hij de andere verloor ,en nu he jij het over je pop ,ik hou er ook zo van deze word heel mooi dat zie je zo .
    Mijn oude baby pop zit naast mijn bed met een slecht oog en een gat in haar rug ,maar ik vind haar nog altijd mooi.vee, plezier met je karwei

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ook ik heb mijn herinneringen aan mijn eerste poppen.
    Maar jouw pop van de foto vind ik zo'n schattig popje. Je zou deze zo als poppenvriendje / vriendinnetje willen hebben. Die haartjes en die uitdrukking op het gezichtje: heel mooi.
    Hartelijke groet, Zem.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Oooh, herkenbaar zeg, bij mij precies hetzelfde, alleen dan leerde ik poppenkleertjes maken van mijn oma. Ik was helaas niet zo handig, nog steeds niet trouwens. Maar ik heb ook goede herinneringen daaraan. Mooi verhaal,

    BeantwoordenVerwijderen
  7. ach wat lief dit is toch heerlijk een poppekind maken. succes

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Oh Hannah, ik herken dit zo... ook ik kreeg een kouwe plastic pop die haar vele deuken en kwetsuren al had opgelopen door de poppenliefde van al mijn voorgangsters (ik was de jongste van 9) Ik was er toch heel blij mee en had ontroostbaar verdriet nadat mijn broer haar ogen eruit had getrokken. Ben later, net als jij, ook zachte poppenkinderen gaan maken. Maar de pop op de foto is in mijn ogen toch de allermooiste! Dank je wel voor jouw verhaal! ♥

    BeantwoordenVerwijderen