dinsdag 18 oktober 2016

Traag worden...

"Ga je weer vaker bloggen"?

Oh jee. Eerlijk gezegd dacht ik dat ik het niet meer kon! Je weet wel: dat gevoel dat je je vingers op het toetsenbord zet en er zomaar een blog uit rolt.... Zo één die ik dan zelf kon terug lezen en dacht; Goh dat gaat ergens over..... Nee, dat lukte al een hele poos niet. En daarnaast had ik ook niet zoveel zin om alle ellende die een mens kan overkomen op het wereld wijde blog te gooien. Och en die ellende valt nu ook wel weer mee, nu ik in een warm huis zit, ver weg van dat bos waar op dit moment alle paden worden geasfalteerd.
Ach en heb ik dan wel wat te melden hier? Handwerken heb ik al in geen drie maanden gedaan. Mijn spinnenwiel koester ik. Hij stond steeds in het zicht. Gisteren, eer-gisteren stal ik een uurtje... Maar het lijkt of ik steel van de tijd. Spinnen lijkt een bezigheid uit een andere eeuw. Het tempo is te laag. Te traag. Zo traag kan ik nog niet zijn.
Ooh en die baan. Nou pffff. WAT een baan was dat zeg. Nee niets voor mij! Ik vind het niet leuk om alleen maar overal binnen te rennen bij mensen en te catheteriseren. Hup, slang erin, slang eruit; dat is dan 300cc..., noteren, dag, dag, nee geen idee wanneer ik weer kom, maar morgenochtend komt Marietje weer. Snel de auto in om onderweg te gaan naar de volgende sondepomp en catheterisatie en er aan het eind van de avond achter te komen dat je van de acht uur die je onderweg was, twee en half uur betaald wordt:-)
Dus, diep respect voor een ieder die dit met veel plezier doet!
Ik zoek verder naar een baan die bij me past!
Ja, Alle dieren verhuisden mee. Echt hartstikke fijn dat dat kon! Ook Koezie heeft weer een nog groter grasveldje!
Iedere morgen van de afgelopen vier weken stap ik samen met dochter rond zeven uur op de fiets. Dwars door de staatsbossen loopt een onverlicht fietspad waar wij binnen dertig minuten naar het volgende dorp trappen alwaar de bus wacht om dochter naar de grote stad te brengen. En dan fiets ik dertig minuten terug naar huis. Soms vind ik het een beetje vroeg en een beetje koud, maar meestal vind ik het heerlijk om door dit bos wat van helemaal niemand is en daarom op dat moment helemaal van mij, te trappen. Bijna dagelijks kom ik reeen, konijnen en eekhoorns tegen. Zucht. En dan ben ik blij! En dan begint de dag nog maar net! En wat is het fijn om de dag blij te beginnen.
Goh. Zomaar een heel verhaal te vertellen:-))
Ja, die tuin ben ik kwijt en nee, dat vind ik helemaal niet erg. Haha. Ik begin gewoon weer overnieuw.
Maar eerst nog even niet. Ik wil eerst weer leren traag te worden en mezelf toe te staan eens helemaal niks te doen. Zomaar gaan liggen slapen midden op de dag lijkt me fijn. Laat ik daar eerst maar eens aan gaan beginnen!
Want jongens, jongens. Wat was dat hard werken. Verhuizen......

17 opmerkingen:

  1. Met plezier gelezen! Elke keer realiseer ik me maar weer: het leven is niet statisch. Zelfs een slow levensstijl is dat niet je hele leven lang.
    Fijn dutje gewenst :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ik hoop dat het je allemaal weer lukt blij dat je terug bent. ik heb ook dagen dat ik wil onthaasten dat eeuwige rennen staat me tegen. en dat lukt aardig zo nu en dan

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Soms loopt het leven anders dan je dacht/ wilde. (Kijk mij nou eens in de stad wonen in Zweden😂). Ik vind trouwens dat je wel een dutje hebt verdiend na een vroeg uurtje fietsen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Fijn om weer een mooi verhaal van jou te lezen.

    Groet Thea

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Fijn dat je dit met ons deelt.. en ja, heel herkenbaar! Die baan is als een jas die je vroeger ooit paste, die heerlijk comfortabel zat.. en nu niet meer. Je merkt dat hij te krap, te klein is geworden... Dat je nieuwe paden moet inslaan, en hoe lastig is dat! Jullie nieuwe stek is vast een eerste stap op dat nieuwe pad. Neem je tijd, dan kom je vanzelf weer op gang!! Lieve groet!!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Oh help neen ....geen leuke baan als je zelfs niet even tijd had voor de mensen... ze lijken allemaal wel nummertjes? Maar je woont weer mooi ... gelukkig met alle diertjes mee... is Koezie haar nieuwe plekje al gewend? Moet heerlijk zijn dat fietstochtje... en 's avonds weer heen en terug om je dochter op te halen? Je wordt nog een echte "coureur"! En verhuizen? Ik moet er niet aan denken... ik word al doodmoe met het idee alleen. Geniet van je eigen tijd! Fijn dat je er weer bent.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Oh vreselijk die race tegen die klok ,dat is toch ook verschrikkelijk in die verpleging ,zelf 35 jaar gerend iets minder misschien want ik deed niet mee aan de race en liep mijn eigen tempo tot dat niet meer kon ,enfin......je kent het
    Geniet dus maar na een verhuizing van je rust als je dat weer kan .
    Fijn je weer te lezen want schrijven kan je als de beste hoor

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Heerlijke blog en prachtige foto's en wat het bloggen betreft er is altijd wel inspiratie te vinden. Geniet van de herfst, hartelijke groeten El

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ook al zou je niets te melden hebben, maar dat heb je wel, dan kunnen jouw mooie foto's me toch aanspreken. Verstandig dat je gestopt ben met die baan en er komt wel weer wat op je pad. Let it flow, let it flow.....

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik hoop dat je snel weer achter je wieleke kruipt dan heb je de rust weer gevonden.
    Suc6 met alles
    X Es

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Lieve Hannah, wat fijn dat je er weer bent. Ik hoop dat je straks weer rust genoeg hebt om te spinnen. Ik verheug me nu al op jouw foto's met mooie wolletjes.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. aah, joh, wat een mooi verhaal vertel je daar! oei, ja, nee, ik snap het helemaal, als alle paden worden geasfalteerd, is de ziel uit het bos. Wat moet je daar dan nog? En nu lekker in de traag-stand, dat spinnewiel heeft geduld genoeg om op jou te wachten.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Je hebt het duidelijk een tijdlang heel druk gehad en je staat nog in de hoge versnelling.
    Maar je geniet duidelijk van je nieuwe plek, het bos bij het nieuwe huis. De kalmte zal weer komen en dan kun je ook weer overgeven aan de dingen, waar je eerder de tijd en de rust voor vond.
    Fijn, dat we weer van je horen.
    Hartelijke groet, Zem.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Groot gelijk hoor, ik hoop dat je een baan vindt die bij je past. Niets zo erg als iedere dag met tegenzin naar je werk gaan. Succes ermee.
    Boerinnetje

    BeantwoordenVerwijderen