dinsdag 8 maart 2016

Ziel


Vanmorgen gebeurde het...
Ik keek naar buiten,
de vroege zon scheen zo mooi tussen de bomen,
liet haar licht vallen op lang niet geziene takken,
gaf zoveel meer diepte aan het nog kale bos,
een vogel hipt van tak naar tak onderwijl een voorjaars riedel fluitend....
En toen zag ik een wezen.
Ik herken haar meteen.
Schuchter, stralend nadert ze.
Mijn ziel.
Waar ben je geweest?
Wat duurde het lang.
Wat heb ik je gemist!
Tranen stromen ongemerkt over mijn wangen.
Mijn lichaam ontdooit,
ontplooit,
hunkert naar dit wezen.....

Gek.
Pas nu ze terug is
weet ik wanneer ze weg ging.
Begrijp ik waarom ze ging.
Blij ben ik.
Ik Ben weer:


19 opmerkingen:

  1. Samenvallen met je ziel en je daar bewust van zijn....dat is geluk!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooi Hannah en voor mij herkenbaar...dank je wel!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat mooi dat je dit gevoel ontwaart en het dan ook nog zo prachtig verwoord.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. ...prachtig...pfieuwww!!...
    Ben blij dat je weer Bent.. ♡
    Wel herkenbaar hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Geraakt Hannah! Wat heb je dit prachtig verwoord. Soms is het niet makkelijk om gevoel te duiden maar je hebt het geweldig gevangen! x

    BeantwoordenVerwijderen