vrijdag 27 februari 2015

Koolmees

Wat is het prettig om een camera te hebben die de vogels zo dichtbij haalt. Ik kan hem met mijn oogwimpers bijna aanraken. Deze mees vliegt opgewonden door de beuk die naast het huis staat. Onderwijl zijn riedeltje fluitend. Hij herhaalt steeds dezelfde toonladder. Ik zie zijn keel resoneren. Een andere koolmees vliegt opgewonden om haar (of hem) heen. De paringsdansen zijn begonnen!

donderdag 26 februari 2015

De tuin

Stil zitten beviel me niet zo...,-)
Er schijnt een mager zonnetje, maar toch is het lekker buiten!

 Lief en N oah poten de aardappels in de tuin en voor ik het weet ben ik ook druk bezig!
Die aardperen groeiden vorig jaar op een plek waar het mij niet beviel. Ze werden wel drie meter hoog en namen al het licht weg bij de appelboom. Dus graaf ik ze uit. Ik hoop tenminste dat ik ze er allemaal uit heb, want er hoeft maar een klein stukje van in de grond te blijven zitten en het groeit weer vrolijk verder. Ik had niet kunnen vermoeden dat er zoveel zaten! Je kunt ze eten, maar dat doe ik niet zo vaak. Ik moet nog een nieuwe plek zoeken waar ik ze neer zet. Ze zorgen in ieder geval voor een natuurlijke afrastering.

Er staat nog van alles groen te zijn in mijn kruidentuintje. Ik zie een plukje peterselie, de Kardoen heeft de winter overleefd, de wortelstokken van de selderij en de bieslook kom ik tegen en op de voorgrond staat... pfff, tja, dan laat mijn geheugen me in de steek. Gek is dat. Ieder voorjaar ben ik weer veel namen kwijt. Ik vind een naamplaatje waar dille op staat, maar dat is het zeker niet!
Vorige week riep ik nog dat ik dit jaar niet zou gaan moestuinieren. De opbrengst is steeds zo laag, dat dat vooral in mijn geheugen blijft hangen. Maar vandaag ervaar ik weer hoe heerlijk het is om met mijn handen door de aarde te 'graaien', plantjes tegen te komen die ik als oude bekenden groet! Ideeën ontstaan terwijl ik bezig ben. Ik doe wat courgette's, komkommers, misschien wat pompoen. Kruiden en bloemen. En laat ik er vooral plezier aan beleven en wat minder bezig zijn met opbrengst. N oah is me enthousiast aan het helpen. Spit een stuk aarde om. Zo samen bezig zijn is al hartstikke fijn!
De boedha begint een beetje blauwgrijs te kleuren op haar hoofd.....

Ik word nauwlettend in de gaten gehouden ,-)
O ja. Dat is ook nog wel een dingetje.... De tuin Koezie, Kip en Hond vrij te maken. Koezie weet dagelijks op haar buik onder het hek door te komen. Tssss. En dan is het heel makkelijk om onze tuin uit te lopen. Want  ze heeft het grasveldje van Buurman ontdekt. En nou is dat niet zo erg, maar als de tuin vol met groeiende plantjes staat blijft er weinig over voor ons. (En vandaag legde ze ei nummer zes :-))

woensdag 25 februari 2015

Stilstand.

Ik trek een rune steen. Isa. Stilstand.

'De winter van het geestelijke leven is over u gekomen. Misschien voelt u zich in deze situatie gevangen. U bent niet bij machte om iets anders te doen dan u te buigen, u over te geven. Wees geduldig want dit is de periode van passiviteit die aan de wedergeboorte vooraf gaat'.

'Werk mee en wees stil, want wat u beleeft is niet noodzakelijk het gevolg van uw handelingen of gewoonten, maar de omstandigheden van de tijd waartegen u niets kunt doen.
Wat vol geweest is moet leeg worden, wat toegenomen is moet afnemen.
Zo is het in de Hemel en op Aarde. Zich ernaar voegen is een daad van moed en wijsheid'.
Uit; Orakel der runen door Ralph Blum
We gaan wandelen. De honden en ik. En binnen tien minuten krijgen we een kletterende, koude regenbui op onze snufferd. De sfeer verandert in het bos. Beetje mistig, weinig licht. Ik neem maar een voorbeeld aan de honden. Zij trekken zich er niets van aan. Wat zal ik me ook druk maken? Nat is nat.....
Er groeien nog allemaal paddenstoelen in het bos. Aan de voet van deze berk groeien er heel veel. Ik weet (nog) niet hoe ze heten, maar ik veronderstel niet dat er veel kleurstoffen in zitten
En deze mogen nog wel even doorgroeien, want ik weet al dat hier wél kleurstof in zit!
Thuisgekomen droog ik de honden en mezelf...... gelukkig brandt de houtkachel. Het brood is in tussentijd gerezen en kan de oven in. Er staat een pan erwtensoep te wachten.
Ik ga maar eens een poosje niks doen. Lekker stil zitten en naar het vuur staren. Dan schijnt die wedergeboorte vanzelf te komen ,-)

zaterdag 21 februari 2015

Draadjes.

De deken zit in elkaar. Twaalf keer zestien vierkantjes vielen op hun plek en haakte ik vast. Ik vind haar mooi.....
Maar als je nou denkt dat ze daarmee klaar is? De draadjes moeten worden afgehecht. En dat zijn er veel. Heeeel veel.
En er moet nog een rand omheen. Ik ben door mijn gesponnen wol heen. Gelukkig verfde ik ook ongesponnen wol mee in de afgelopen tijd. Dat wordt spinnen! 
Ik hoef nooit bang te zijn dat ik me verveel. Stel je voor zeg...

donderdag 19 februari 2015

en dat is TWEE

Koezie's eerste ei (de middelste) is acht centimeter. Zijn tweede ei is al één centimeter groter.
Ik lees dat ganzen tussen de tien en vijfentwintig eieren kunnen gaan leggen. Zouden ze dan ook elke dag een centimeter groeien? Dat worden REUZEN ,-))
En die bruine is een kippenei. Gelegd door een kippetje.
Zo hadden wij de hele winter bijna geen ei op ons bord en zo komen we er in om!

woensdag 18 februari 2015

Koezie....

Het begint de laatste weken op te vallen; er is bijna geen gras meer over in de tuin. Nou is dat met twee spelende honden en een laag sneeuw en water misschien ook niet zo gek. Maar ook Koezie doet zich eindeloos tegoed aan dat gras! Met wortel en al gaat het zijn bek in. Lief opperde al dat we met hem naar het nabij gelegen grasveldje van de buurman moeten lopen om hem in zijn dagelijkse hoeveelheid gras te kunnen voorzien. Maar dat kwam er nog niet van.....
Vanmorgen tref ik Koezie aan in de struiken. Druk bezig met blaadjes. Er blijft hier niets heel in de tuin roep ik tegen de man!
Kijk....
Lief gaat ook eens kijken en komt terug met....
Koezie's eerste ei! 
Hij is helemaal geen hij maar een ZIJ. 
Ze is een nest aan het bouwen! 
Ze plukt al die blaadjes niet om ze op te eten, maar ze gooit ze op haar rug. 
Trekt takken los, stampt wat in het rond en langzaam zien we de contouren van een nest ontstaan.
Wat geweldig! Wat een drang tot nieuw leven.
Het voorjaar begint er echt aan te komen.

zaterdag 14 februari 2015

DAG koning winter!

De winterkoning zong een prachtig liedje voor me en bleef ook nog even stil zitten voor de foto.
Koning winter werd vandaag behoorlijk verdrongen door Koningin lente (of hoe je het ook noemen wilt). Wat was het heerlijk zacht weer!
De eerste (voor mij) groep Kramsvogels spotte ik bovenin een eik, achterin de tuin.

Ik zag sneeuwklokjes, uitbottende knoppen. Ik harkte al het blad weg uit de tuin, de kippen liepen los en ik zat een poosje met mijn haakwerk in een stoel in de zon. Wat heerlijk om die winter weer achter ons te laten en een vers nieuw lenteseizoen in te wandelen. Wat heeft die winter lang geduurd. En ach, ik weet het wel, het is nog niet voorbij, maar deze dag hebben we vast binnen!

zaterdag 7 februari 2015

En het werd licht.....

Half vijf. De haan kraait. Ik word wakker en kijk op de wekker. Zondagochtend. Veel te vroeg!
Ik draai me nog een keer om, maar kan de slaap niet meer vatten. Droombeelden buitelen over elkaar heen en willen mijn aandacht...
Ik stap uit bed. De honden zijn opgewonden blij, maar ik maan ze tot stilte! Sssst, stil nou, iedereen slaapt nog en dat wil ik graag nog een poosje zo houden!
Ik zet een bak koffie.
En dan....
Dan zit ik weer achter mijn haakwerk.
Ineens is de chaos geweken. In de overdaad aan kleuren en aantallen weten mijn handen hoe de vierkantjes aan elkaar gelegd willen worden. Ze vinden zelf hun plek. Ik hoef ze alleen nog maar aan elkaar te haken. Oef, wat heerlijk!
Zondagochtend.
Half vijf.
Straks wordt het weer licht ;-)
Maar nu nog even niet.
Kan ik nog een poosje door werken!


zondag 1 februari 2015

Van binnen.....

......naar buiten





Ik zit te spinnen.
Uit de chaos ontstaat een draad.
Af en toe loop ik naar boven, naar mijn kaardenmolen om een nieuwe lading wol te kaarden.
Als ik boven ben, lijkt buiten dichter bij binnen.
Ik kijk uit het raam, zie vogels af en aan vliegen naar een voederplek, ik zie een paar kippen scharrelen en hoor de haan.
Beneden zit ik bij de tafel achter mijn spinnewiel. Naast me, op tafel is al een draad ontstaan, een kleur toegevoegd, een vierkantje gehaakt.....
Die stapel lapjes ervaar ik opnieuw als een chaos. Het moet een deken worden, alle vierkantjes aan elkaar gehaakt. Maar hoe?
De ideeën buitelen over elkaar heen. Iedere dag bedenk ik weer iets anders.
Ik laat het nog maar even voor wat het is. Haak er gewoon nog meer lapjes bij.
Op een dag weet ik het. Maar nu nog even niet.
Dus spin ik ondertussen een nieuwe draad....