donderdag 7 mei 2015

Over hoop én ook over de lariks

Die rood-gele 'bolletjes', die ik gisteren vond op de bosbodem laten mij niet los. Met als belangrijkste drijfveer; zou er ook verfstof in zitten?
Ik zoek in mijn verfboeken én op internet.  De 'bolletjes' zijn de vrouwelijke bloemknoppen van de lariks. Met de bast en de naalden kan je een beige-achtige kleur verkrijgen. Nou word ik niet heel erg opgewonden van beige. Dus laat die naalden en die bast maar zitten. Maar stel je nou toch voor dat de wol dezelfde kleur zou krijgen  als die robijn rode knoppen. Dáár loop ik wel warm voor! Er is natuurlijk nog nooit iemand op het idee gekomen om met die bloemknoppen te verven, denk ik dan...
Die zitten normaal ook hoog aan die takken.

Op internet wordt er lieflijk geschreven over de lariks;
De takken zijn gevormd als handen die de vingers naar voren steken. De lork is vlug met zijn juwelen en al vroeg ontluikt het emerald van zijn groene bladknoppen en het robijnenrood van zijn bloemknoppen. De lork begroet het voorjaar uitbundig met een helder leven zoals geen andere boom. Het blad is zuiver en lieflijk van kleur, een vreugde voor kleurenliefhebbers. Uit de knoppen komen er zacht roze rode voorwerpjes tevoorschijn, de vrouwelijke bloemen, roosvormige kuifjes die de lork bepluimen en een hoogtepunt zijn in de liefelijkheid van de lork. Een  eenhuizige boom. De manlijke zijn ronde, gele bolletjes die vaak hangen, de vrouwtjes staan en zijn rood. De rechtopstaande kegels rijpen in een jaar tijd en bevatten gevleugelde zaden, maar kunnen wel langer aan de boom blijven zitten.
Het hout is in de kern rood en het spinthout is bleekgeel. Het roodlorkenhout uit het gebergte is veel waardevoller dan dat uit het laagland. Het heet bijzonder duurzaam te zijn zelfs op de grens van water en lucht gaat het nog lang mee. Zo werd het hout gebruikt voor bruggen- en waterbouw, dwarsliggers, assen, schepraderen en biervaten De bast werd gebruikt voor verven, looien en als adstringerend middel. De lork levert de Venetiaan terpentijn wat uit de Italiaanse alpen gehaald werd. Dit werd vroeger in Venetië verscheept. De terpentijn bevindt zich meestal in de kern van het hout en om dat te winnen worden er boorgaten van 6-8 cm diep in de boom gemaakt.

Ach, en natuurlijk zijn er ook weer verhalen te vinden waarin de boom als 'heilig' werd bestempeld. Eigenlijk denk ik dat alles wat de natuur voortbrengt heilig is. Heilig betekent 'heel' en zolang de mens het niet kapot maakt is alles heilig!

 In de bergen zijn vele sagen in omloop over jonkvrouwen die hoog in de bergen leven. De "zaligen" heten zij in de volksmond. Zij wonen in ijsgrotten van gletsjers en hebben altijd blonde haren en blauwe ogen en zijn altijd in het wit gekleed. Wonderschoon zijn deze berg feeën en wonderschoon is hun gezang, wie het eens gehoord heeft, vergeet het nooit. Wanneer heel boven om de toppen van de bergen kleine witte wolkjes drijven, dan hangt daar de was te drogen en wordt het mooi weer, 's avonds zitten de zaligen dan onder de lorkenboom en zingen. De kracht van de zaligen gaat op de lorkenboom over en even heilig als zij waren, even heilig is de boom. Onder die bomen bad men tot de Goden, geen lawaai werd er in de omgeving gemaakt en geen hout weggehaald.

Maar goed, ik ging weer op pad met als doel al die bloemknoppen te rapen en in een pan aan de kook te brengen. Ik raapte 370 gram. Hiervan deed ik 100 gram in een pan. 50 gram wol erbij, beetje aluin en wijnsteenzuur. Uurtje tegen de kook gehouden.......
Het beukenbos aan de overkant van de plas. Mijn uitzicht als ik de knoppen raap:-)
Humm, in ieder geval een beetje gelig, dat rood komt vast aan het eind, gewoon een beetje geduld hebben Hannah!
Haha
Nou, gewoon beige dus. 
Pfffff. 
Wéér wat geleerd! 
Maar hoop doet leven! 
Ooit, 
ooit vind ik een karmijnrode verfstof 
op de bosbodem ,-))

8 opmerkingen:

  1. blijven proberen Hannah:-) inderdaad eens kom je het tegen:-)

    prachtige kleuren hoor, van de boom,
    bijzonder,

    wat een schitterende beschrijving van de boom:-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Grappig dit kan mij dus ook zo bezig houden ,zo probeerde ik de bloempjes van de riebes dan denk je toch mooi roze ,maar nee olijf groen ,dat is toch het laatse wat je verwacht .zo leuk dat ook jij het steeds probeert ,zo gaat het volgens mij al eeuwen ,de mens is altijd op zoek in dit geval naar kleur.....

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dat uitzicht over de plas met die rode beuken aan de overkant, prachtig.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Maar als je het niet had geprobeerd, hae je het nooit geweten.
    Dat uitzicht is wel prachtig, hoor.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Het proces van het ontdekken lijkt mij het leukste...

    BeantwoordenVerwijderen
  6. ooooh heerlijk die plantaardige verfjes ze doen nooit wat je wilt....
    Ah die beige is weer voor een leuke felle kleur ertegen aan...
    Ik blijf je verfexperimenten volgen en experimenteer vrolijk mee. Nu de Fluitekruid daar word ik wel blij van...En Zuring nog feller geel. Maar geen rood hmfffff
    X Es

    BeantwoordenVerwijderen
  7. it is right and proper to experiment repeatedly!!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat een mooi uitzicht tijdens de raap! En ja.. steeds maar weer proberen loont. Je leert immers met elke poging weer wat bij.
    Ik wens je succes met je zoektocht! (al vind ik dit persoonlijk al een hele mooie kleur) ;o)

    BeantwoordenVerwijderen