vrijdag 8 mei 2015

Kippen


'Jij moet kippen nemen Hannah" zei een vriendin zo'n vijftien jaar geleden tegen me. Ik was net verhuist van de stad naar midden in de natuur. 'Kippen, ik'?
Ik wist niets van kippen, behalve dat een buurman toen ik klein was ze altijd zelf slachtte. Ik keek daar naar als kind en vond het gruwelijk.
Maar goed,
Lief bouwde een kippenhok, rasterde een stuk gras af met gaas en onze eerste vijf kippetjes haalden we bij zo'n kippenlegbatterij. Ze zouden de volgende week worden 'geruimd'. Ze waren zo'n anderhalf jaar oud en hadden hun beste tijd gehad. Hun hele leven iedere dag een ei gelegd.
We betaalden er 50 cent voor per kip. De kippenboerin greep in het wilde weg vijf kippen uit die enorme loods en met kloppend hart nam ik ze mee naar huis in een doos.
Pas thuis zag ik dat er één met een blind oog was, één liep mank, er was een kip bij met een extra teen zoals een haan heeft en er was er één die noemde ik de leukerd.
Die leukerd volgde mij bij alles wat ik deed. 'Haantje de voorste'.
Ik was verkocht! Kippen zijn leuk! Vooral als ze samen met een haan op het erf rondscharrelen. Want een haan haalden we er natuurlijk ook bij. Ze hadden zo hun vaste wandel route. Pikten overal een graantje mee, vingen vliegjes, hielpen mee bij het spitten in de moestuin, op jacht naar wormen.
En we zagen ze genieten. Hun kammen werden van bleek rood, felrood. Ze leefden een leven als God in Drenthe. En iedere dag natuurlijk een vers eitje. Want daarvoor waren ze gefokt
Maar een kippenleven is kwetsbaar. Binnen het jaar vielen die eerste kippen om. Niet gefokt om oud te worden. De leukerd ging als eerste dood. In een doos op de verwarming hielden we haar nog een beetje warm. Toen zag ik voor het eerst dat een kip voordat hij zijn laatste adem uitblaast met zijn vleugels gaat slaan. Ik schrok me dood, want daarmee viel de doos van de verwarming. En lag er een dode kip op mijn vloerkleed....

Maar de kippen werden ook 'gepakt'. Als lekker hapje voor een buizerd of een havik. Een vos deed eens een poging om 's nachts in te breken in de ren. Maar Lief hoorde hem en was de vos te slim af.
Maar de meeste kippen werden toch wel gepakt door honden. Als een hond niet gewend is aan kippen, rennen ze er achter aan en meestal bijten ze er dan flink in. Dood! Dat vond ik de lulligste dode kippen. Meestal was ik dan erg kwaad op hun baas. Want die hond deed ook maar gewoon wat zijn instinct hem ingaf.

In de afgelopen vijftien jaar zijn er altijd kippen geweest. Ik weet niet meer hoeveel we er hebben gehad. De meesten kwamen uit die legbatterijen. Of van mensen die ze niet meer wilden, omdat ze niet voldeden aan de verwachtingen.  Ik leerde om mij niet teveel te hechten aan de kippen. En die kippen hadden nog een leuk leven bij ons. Vrij en blij.

Kootje Kraai met Piep
N oah groeide op tussen de kippen. Vanaf dat ze kon kruipen, zat ze tussen de kippetjes in hun hok. En iedere keer als er één dood ging was dat een drama! Want een kind kan zich niet 'niet hechten'.
Voor haar zevende verjaardag stond er boven aan haar verlanglijst een broed-kip.  En die kreeg ze! Kootje Kraai broedde drie kuikentjes uit.
De krielkipjes kwamen bij onze kippenschare. Maar ze gingen niet zo goed samen met de andere kippen in een hok. Altijd waren ze de pineut. Werden 'afgepikt'. En hadden daarmee niet zo'n leuk leven. Dus mochten ze los scharrelen in de tuin. 's Avonds gingen ze dan in een kippenhokje, wat ergens in de tuin stond. Als we niet thuis waren bleven ze overdag in dat hok.

Duif, Liefje en Koezie
Madelief, Kootje Kraai, Liefje, Duif.....
Allemaal krielkipjes. Allemaal N oah's kipjes. En ze gingen allemaal dood.
'Waarom worden kippen niet honderd jaar mam'....?
Duif was de laatste die nog rond scharrelde...
Duif, de pleegmoeder van Koezie.
Ze broedde een gans uit. En voedde haar op! Leerde haar vliegen vangen. Ze leefden samen vrij en blij in onze tuin. Gingen 's nachts samen in hun ton.
Duif legde overal in de tuin haar ei. Van die mooie kleine eitjes. De afgelopen week konden we haar eieren niet meer vinden. Hoe we ook zochten. 'Ze is vast weer van plan om een nest eieren uit te broeden' zeiden we tegen elkaar.....
Dinsdagochtend zag N oah vanuit het keukenraam hoe de Havik bovenop Duif zat en bezig was om haar te 'plukken'. N oah stootte rauwe, boze klanken uit en rende naar buiten.
Duif leefde nog 36 uur en ging dood op haar schoot.... Het verdriet was groot!


Het is stil in de tuin, zonder de scharrelende krielkippetjes.
We doen het niet meer. Geen loslopende kippen meer! De natuur is te dichtbij. Met een marter, een havik, de buizerd en de vos op de loer.
Maar Duif had een geweldig leven. Een kippenleven waar alle kippen jaloers op zouden zijn.
Vrij en blij scharrelend door de tuin!


En dit vonden we, nadat we Duif begraven hadden.
Dank je wel Duif!

20 opmerkingen:

  1. Emotioneel, en aangrijpend. Zit bijna te huilen nu. Mooie foto's ook. Groetjes, Turf

    BeantwoordenVerwijderen
  2. kippen zijn zeker leuk en gezellig en ook in een hok doen ze het goed

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zit ik hier te snotteren zeg.... Mooi stuk. Het is erg jammer dat het eigenlijk niet kan, loslopende kippen. Mijn moeder stopte er ook weer mee nadat ze allemaal waren gepakt. Het is de natuur. Maar wel een erg frustrerende natuur.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ooohh tot tranen geroerd ben ik...wat schrijf je mooi en warm over die lieve kippen. Lieve Duif....Ze heeft het idd heerlijk gehad bij jullie. Jij hebt echt schrijverstalent Hannah....ik zou een heel boek van jou zo uit lezen...ik zou niet willen stoppen! Liefs Petra

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een triest maar mooi verhaal Hannah... We gaan Lieve Duif missen hier. En Koezie gaat zich vast ook eenzaam voelen... Misschien toch maar kippetjes in een hok?

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Agossie...he...zit ik mee te sniffen hier...
    Wat bijzonder om dan nog de eitjes te vinden joh...

    Dat niet hechten- ik ben er ook niet zo'n ster in hoor... ;-)
    Heel tof idee- kippen van zo'n fabriek redden!
    We zitten er ook over na te denken.
    Heb je de boer gebeld, of gaat dat via een instantie?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wij weten de kippenboeren te vinden hier in de buurt en kloppen gewoon aan. Soms heb je geluk, soms niet.
      Maar ook op marktplaats worden wel kippen aangeboden. Succes!

      Verwijderen
    2. Super, dank je!
      Warme groet,

      Verwijderen
  7. Wat een liefdevol verhaal en prachtige foto's maar kan mij voorstellen dat het genoeg is zo....

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Oh neee Duif zelfs ik was op afstand al aan haar gehecht laat staat de lieve N oah en jullie....
    Arme Koezie haar pleegmama...
    De natuur is soms zo wreed!
    X Es

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Oh wat verdrietig zit hier zelf mijn tranen weg te vegen , maar daarnaast is het bijna of ik een zielig boek aan het lezen ben ,watkan jij toch pakkend schrijven .

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Och! Dan is de natuur toch wel erg wreed. De troost is dat Duif een echt kippenleven heeft gehad, scharrelend op het erf. Knuffel voor N oah!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wij hebben ook zeker 6 jaar kippen gehad in een grote ren maar ook die gingen dood en voor mijn dochter was dat ook groot verdriet. Nu is mijn dochter groot en wij hebben geen kippen meer, maar ik mis ze zo af en toe ook nog wel.
    Groet Thea

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Wat een mooi verhaal Hannah!
    wij hebben ook kipjes Kriel. De oudste is 13! Haar dochter(noi ja van een bevrucht ei van een dinnetje 9) ze leggen al een paar jaar niet meer, maar blijven gewoon lekker in hun ren wonen. Als ik spit, lopen ze achter me aan de wormen er uit te halen, maar verder doen ze niet zo veel meer onze bejaarde kippen. na deze 2 komen er voorlopig geen kipjes meer. We hebben nu bijna 20 jaar kippen gehad. Het hok staat bijna op instorten,.....

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ontroerend verhaal, wat een dierenliefde spreekt er uit. Het is Noah met de paplepel ingegoten.
    Maar ook kennis, van hoe het er in de natuur toegaat. Dat is vaak hard. Leven en dood vlak bij elkaar.
    Maar als ik een kipje was, dan wist ik wel waar ik wilde wonen....
    Hartelijke groet, Zem.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Achjeee jaaa verdrietig...maar wat een heerlijk leventje hebben de kipjes bij je ( gehad)

    BeantwoordenVerwijderen
  15. De kippen hebben een prachtig leven bij jullie gehad, dat spreekt wel uit je verhaal wat ik ontroerend vond. Het leven is hard, ook het dierenleven.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Ik lees hierboven dat ik niet de enige ben die dit verhaal met tranen in de ogen heeft gelezen....
    Heel mooi en liefdevol beschreven. En zo leuk, al die kippennamen en elke kip heeft zijn eigen verhaal.
    Verdrietig dat Duif er niet meer is, maar wat laat ze mooie herinneringen achter.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Sinds ik in Frankrijk woon en wat meer grond heb , heb ik ook kippen, wist niet dat dat zo leuk was. Maar wij verliezen ook regelmatig kippen aan de vos. Tien dagen geleden nog, ik had net drie neiuwe kipjes gekocht. Wij waren niiet thuis en vonden overal hopen veren. Resultaat, 1 kip waarschijnlijk dood aan een hartaanval van schrik, eentje meegenomen, eentje flink beschadigd , zij is een paar dagen later overleden en de haan ook verdwenen. En tot onze grote verbazing stond onze prachtige haan gisteren ineens bij het hok. Na ruim tien dagen maaar. Wel beschadigd, ze loopt krom en kan niet meer kraaaien en ook niet zo goed lopen. Wat nu...... Eigenlijk is dit geen leven voor een haan maar we vinden haar zo dapper dat ze het hok weer heeft gevonden en de vosaanval heeft overleefd , dat we haar zo graag nog wat jaartjes gunnen. Dus we kijken het nog maar even aan....

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Acchhh... ik lees het met de krop in de keel ... ja de natuur kan zo mooi en ook zo wreed zijn tegelijkertijd. x

    BeantwoordenVerwijderen