dinsdag 24 maart 2015

Over de kracht van liefde.

Vandaag las ik zo een prachtig verhaal dat ik hem nog verder de wereld in wil sturen.
Een mens kan kiezen!

Een waar gebeurd en wereldbekend verhaal:
In mei 1945, direct na de capitulatie van Duitsland, wordt George Ritchie als arts naar een pas bevrijd concentratiekamp gestuurd om daar de overlevenden medische hulp te verlenen. Hij ervaart wat hij in het kamp ziet, als erger dan alles wat hij zelf in de oorlog heeft meegemaakt. Soms is hij niet meer tot handelen in staat, maar zoekt alleen nog maar in de gezichten van de mensen, tot – zoals hij schrijft – “het gelaat van Christus” hem aankijkt. Zo leert hij Wild Bill Cody kennen, zoals hij door de Amerikanen genoemd wordt, een Poolse jood. In tegenstelling tot alle andere gevangenen, waarvan de meeste nauwelijks meer kunnen lopen, loopt hij nog rechtop, zijn zijn ogen helder en lijkt zijn energie onuitputtelijk. Hij fungeert als een soort tolk in het kamp, omdat hij vijf vreemde talen spreekt en hij werkt met de Amerikanen samen bij het vaststellen van de personalia van de overlevenden en de gestorvenen. Als Ritchie hem beter leert kennen, groeit zijn verbazing: “Hoewel Wild Bill Cody 15 of 16 uur per dag werkte, leek hij nooit moe. Terwijl wij geregeld totaal op waren, leek zijn kracht alleen maar toe te nemen. Uit zijn gezicht straalde medelijden met zijn medegevangenen en als ik geen moed meer had, laadde ik me op aan deze glans”.
Ritchie veronderstelt, dat Bill Cody pas heel kort in het kamp zit, maar leest tot zijn grote verwondering in de papieren dat deze daar al jaren zit. Hij merkt op dat Bill door iedereen als een vriend wordt beschouwd en bij conflicten steeds als bemiddelaar wordt gevraagd, waarbij hij partijen tot begrip van elkaar brengt en steeds aanraadt, vergeving te oefenen. Op een dag vertrouwt hij Ritchie zijn levensgeschiedenis toe. “We leefden in de joodse sector van Warschau. Mijn vrouw, onze twee dochters, drie zoontjes en ik. Toen de Duitsers onze straat bereikten, zetten zij ze allemaal tegen de muur en openden het vuur. Ik smeekte hen, met mijn gezin te mogen sterven, maar omdat ik Duits sprak, zetten ze me in een arbeidsgroep. Toen moest ik voor mezelf besluiten of ik me tegenover de soldaten, die mijn gezin hadden vermoord, over zou leveren aan haat. Het was een gemakkelijke beslissing voor me. Ik was namelijk rechter. In mijn praktijk had ik te vaak gezien wat haat aanricht in de ziel en zelfs het lichaam van mensen. De haat had zojuist de zes mensen gedood, die me het allerliefst waren op de wereld. Ik besloot dat ik de rest van mijn leven er aan wilde wijden, ieder die op mijn pad zou komen, lief te hebben.” Ritchie schrijft vervolgens: “Ieder mens lief te hebben… dat was de kracht die deze man in zo’n goede conditie had gehouden. Het was de kracht die ik voor de eerste maal in mijn ziekenhuiskamer had ontmoet, die Christus door de mens heen wil laten schijnen, of deze zich dat nu bewust is of niet.”

12 opmerkingen:

  1. Dank je wel, Hannah... ik kende het verhaal al, maar het kan niet dikwijls genoeg gedeeld worden zodat er ergens iemand door geraakt wordt op zo'n manier, dat zijn of haar leven nooit meer hetzelfde zal zijn...Nogmaals dank je wel!!♥

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wauw, zo'n verhaal is bijna onwerkelijk. Dus met ieder stukje haat in ons, sterft er iets in ons....
    Bedankt voor het delen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Die kracht lijkt me heel erg "bovenmenselijk"... Die kracht heb je niet zomaar!
    Mooi en moeilijk!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mooi en bijzonder moedig om die keuze te maken.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Het is mooi het is prachtig en het heeft mij diep ontroerd

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Enkel liefde na zoveel pijn.........wie doet het hem na?

    .....................<3

    BeantwoordenVerwijderen
  7. 'n heel mooi voorbeeld voor velen.................fijn weekend.............

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Groot gelijk dat je dit nog verder de wereld wilde insturen ... dank je wel! Ik ga me hier vaak aan optrekken x

    BeantwoordenVerwijderen