zondag 25 januari 2015

Van ooit en van ginder..

j.kirk richards

Het was tijdens de dertien heilige nachten.
Ik ben vergeten of het dag of nacht was.
Ergens in die schemertijd was ze daar ineens.
Ik herkende haar als DE moeder.
Ze droeg een kind in haar armen
of was het alleen maar een licht?
Ik kon zijn contouren niet onderscheiden
maar ik wist dat het HET heilige kind was..
Ze sprak niet veel
keek me aan met ogen vol liefde,
alsof ze precies wist wie ik was.

Ik daarentegen sprak heel veel.
Woorden van smart en van onderdrukking,
van wanhoop en verdriet,
van ooit en van ginder
van heimwee en verlangen...

Ze nam me op schoot
streek over mijn haren
en...
wat zo wonderlijk is...
Ik ben NU al mijn woorden vergeten
Die woorden van smart 
en van ooit 
en van verlangen.




12 opmerkingen: