donderdag 31 juli 2014

Domme Duif......

Sinds Duifje, onze broedkip, het ei van Koezie de Gans uitbroedde is het een 'vrije' kip.
Eerst nam ze de opvoeding van Koezie voor haar rekening, maar al snel  was haar taak op dat gebied ook klaar en scharrelde ze zo vrij als een hoentje door onze tuin.
s'Avonds, als ze naar bed gingen, ging ze samen met Koezie in hun nieuwe huis.....
Een enkele keer deden we een poging om haar bij de rest van de kippen én haan te zetten in de ren, maar dat liep al snel uit op vechten. Ze is de laatste in de orde der kippen geworden en zowel haan als kippen pikken haar af! Duif had het slecht in de ren, dus lieten we haar maar weer vrij.
Legde ze eerst haar ei braaf tussen de spinazieplanten, de laatste weken zoeken we naar haar eieren, maar kunnen we ze steeds niet vinden!
En sinds een dag of vijf is ook Duif onvindbaar!
En wij WETEN .... ze heeft een nest!
Af en toe rent ze als een kip zonder kop, luid kloekend door de tuin, op zoek naar voedsel en water.
Wij houden haar dan nauwlettend in de gaten, want ze is er heel bedreven in om ons 'om de tuin te leiden' op het moment dat ze terug gaat naar haar eieren!
Maar vandaag staan we op scherp!
N oah en ik hebben ons voorgenomen het nest te vinden!
Maar zodra ze door heeft dat wij achter haar aan gaan, neemt ze een andere route......
We zijn echt wel een half uur bezig....
Pffff
Maar dan toch, buiten het hek.... in het bos.... tussen de dode coniferenhaag.... vinden we haar......ze zit doodstil......
Verstopt.....







Dertien eieren! Wat een Levens-lust!
We halen haar van het nest en N oah troost haar....
En fluistert haar een belangrijke Levens-les in het oor.
"Als je kuikentjes wil, moet je eerst even bij de haan langs!"

zondag 27 juli 2014

Leven.....

Pinterest.

'Geef al je verlangens op'......
Soms krijg ik een boodschap, middels een droom of een visioen.
Ik sta in het midden van een kring. Om mij heen staan zes vrouwen. Oude vrouwen. Hun huid is gerimpeld, hun kleding veelkleurig en authentiek. Hun kracht lijkt enorm!
Ik voel mij een groentje tussen deze vrouwelijke wijsheid.
De opdracht die ze me geven lijkt onmogelijk;

'Geef al je verlangens op'....
In de uren, dagen en weken na deze 'gebeurtenis' worstel ik met al mijn verlangens.
Het zijn er veel! Het zijn er heel veel!
Stuk voor stuk komen ze langs.
Bekijk ik ze van onder en boven.
Overweeg ik ze op te geven......
Bij sommige gaat dat als vanzelf.
Anderen zijn hardnekkig en blijven steeds terug komen...

'Geef al je verlangens op'....
Het effect van 'verlangen', maakt mij ontevreden.
Ik ben niet tevreden met wat er NU is. Ik verlang naar meer. Het leven is niet goed voor mij....
Morgen, misschien overmorgen hoop ik toch dat mijn verlangens werkelijkheid worden!
Maar doordat ik me daar steeds meer bewust van begin te worden en langzaam maar zeker al mijn verlangens over boord kieper..... word ik een tevredener mens.
Accepteer ik wat er NU is.
Sta ik dichter bij het leven.
Laat ik het leven vollediger door mij heen stromen.

En....
Begin ik te begrijpen dat het nooit anders geweest is.
Het leven geeft onophoudelijk en overvloedig.......
Het leven toe staan en volledig vertrouwen dat ALLES wat er gebeurd
een GIFT is van het leven aan mij......




donderdag 24 juli 2014

Voor MADELIEF en haar LIEF....

Voor ZON en ZONNEbloemen hoef je niet echt naar Frankrijk.....
Hij staat ook hier vol aan de hemel en die zonnebloemen groeien gewoon in haar eigen tuin!
Nee, geen velden vol en ook geen mooie biologische groentemarkten hier.
Geen rivieren en geen bergen met kronkelweggetjes in het Drentse....
Geen geurige lavendelvelden en geen vers gebakken stokbroodjes....

Maar wél een tuin vol bloemen en biologische groenten.....
N oah's Juf zwerft met haar Lief ergens in Frankrijk en 
wij zorgen voor haar tuin en voor zijn kippen.
Nee, niet voor straf ;-) 
en het is ook zeker geen straf want we kunnen vooral oogsten!
Ik tel vandaag tien (!) courgettes aan haar planten.
We nemen er twee mee naar huis.
De paksoy begint zaad te vormen, dus daar nemen we er ook wat van mee....
De eerste pompoen.
Ja, hij past;-)
N oah plukt bloemen.....
en courgette's....
....en ik zaai... bloemen...en bloemen....én kervel....
Vanavond gaat het regenen!
Dus 'gieteren' is ook niet eens nodig!
Nee, het is helemaal geen straf.
Wij genieten volop van Juf's tuin!

Enne, opnieuw VIER eieren vandaag van LIEF's kippetjes.
;-)

woensdag 23 juli 2014

Schiermonnikoog ;-)

Eén dag aan zee....
en wat was het heerlijk!
Ik heb intens genoten,
samen met N oah.
Me volledig gevuld met Zon, Zee en Zand.
Het zand vind ik nog terug in mijn oren ;-)
(ja, douchen helpt!)



"Kom kijken mama, deze LEEFT!





Op de plek waar we aan het strand lagen werd er druk  gevliegerd.
Een prachtig spel van lichaamskracht, wind en soms golven.
Ik genoot van het kijken ernaar.....
Niet iedereen was dat spel machtig en bij het wandelen over het strand werd ik plotsklaps 'gevangen' in de draden van zo'n vlieger.....
Echt hilarisch, ineens was ik toch deelnemer in plaats van toeschouwer!

Konden we de zee maar meenemen naar het bos, verzucht N oah terug op de boot naar huis.
Ja, verzucht ik..... Konden we de zee maar meenemen terug naar huis.....;-)
Het was er zalig!

zondag 20 juli 2014

Als het onweer losbarst.........

Roerloos staat ze daar,
haar hoofd geheven
vol ontzag
maar zonder één spoortje angst.....
Er is geen kip meer te zien,
die zijn allemaal nét op tijd 
naar binnen gerend.

En Koezie staat daar maar,
af en toe schudt ze het water van haar lichaam
verzet een poot
maar kijkt,
onafgebroken
naar boven.

Het lijkt een gebed
een stil gebed.

Ik zit op de drempel
en kijk naar haar.
Samen genieten we.
in stil ontzag
voor dit natuurgeweld.....




dinsdag 8 juli 2014

Wat wordt ze gróót....

één meter zevenenvijftig......
Als ze zo doorgaat wordt ze echt
één meter zevenentachtig, 
zo rond haar achttiende verjaardag, 
zoals de kinderarts 'voorspelde' 
toen ze acht maanden oud was....
Vandaag is ze jarig. Tien jaar al weer. De tijd gaat zó snel.
Ze wilde heel graag op haar verjaardag met drie vriendjes in hun zelfgebouwde hut in het  bos slapen....
Vuurtje maken, eten koken....
Die hut is niet water- en muggendicht, dus dat leek mij niet zo'n strak plan.
'In de tuin, zetten we de tent op, dan slaap je toch ook in het bos', besloot ik
Zo gezegd, zo gedaan!
Gisteren om 11.00uur arriveerden er drie 'overlevers'...
Met slaapzakken, kussens, hengels zwemkleding én een cadeautje.
Het werden vierentwintig energieke, enthousiaste, slapeloze (vooral voor mij;-)) uren!
Vissen vangen, zwemmen...
vissen roosteren.....mmm, lekker!
Nee, deze kwam uit de supermarkt;-)

Tent op zetten én weer afbreken.
Koezie knuffelen...
spelletjes doen, voetballen, fietsen,
eten, eten, eten....
Wat kan je veel doen in een dag!
En uiteindelijk kropen ze met zijn vieren over de vloer toen er nog een cadeau uitgepakt kon worden en er een kasteel met ridders te voorschijn kwam.
Het was een echt feest!
"Maar volgend jaar wil ik in de hut in het bos slapen.....'
Pfff, we zullen zien!
Dan is deze moeder ook weer een jaartje ouder ;-))


donderdag 3 juli 2014

De reiziger

Een echte reiziger maakt twee reizen tegelijk;
door zichzelf en door de wereld.
Paul Theroux


De Sint Jacobsschelp....
is embleem geworden van de bedevaart naar Santiago de Compostella en staat in het algemeen symbool voor pelgrims.
In vroeger tijden werden deze schelpen, die gemakkelijk te vinden zijn langs de Galicische kust, meegenomen naar huis ten teken dat ze de Camino 'behouden' gelopen hadden.
Het zichtbaar dragen, op de hoed of op de jas genaaid, gaf bescherming tegen struikrovers die de dragers uit een erecode met rust lieten (maar waarschijnlijk ook omdat ze wisten dat er bij de arme bedevaartgangers niets te halen viel)

Ithaka

Als je de tocht aanvaardt naar Ithaka
wens dat de weg dan lang mag zijn,
vol avonturen, vol ervaringen.
De Kylopen en de Laistrygonen,
de woedende Poseidon behoef je niet te vrezen,
hen zul je niet meer ontmoeten op je weg
wanneer je denken hoog blijft, en verfijnd
de emoties die je hart en lijf beroert.
De Kylopen en Laistrygonen,
de woeste Poseidon, je zult hen niet ontmoeten
als je ze niet in je eigen geest meedraagt,
je geest hen niet gestalte voor je geeft.

Wens dat de weg lang mag zijn.
Dat er veel zomermorgens zullen komen
waarop je, met vreugde en genot
zult binnenvaren in onbekende havens,
pleisteren in Phoenicische handelssteden
om daar aantrekkelijke dingen aan te schaffen
van parelmoer, koraal, barnsteen en ebbenhout,
ook opwindende geurstoffen van alle soorten,
opwindende geurstoffen zoveel als je krijgen kunt;
dat je talrijke steden in Egypte aan zult doen
om veel, heel veel te leren van de wijzen.

Houd Ithaka wel altijd in gedachten.
Daar aan te komen is je doel.
Maar overhaast de reis in geen geval.
Beter is dat die jaren duurt,
zodat je oud zult zijn
wanneer je bij het eiland
het anker uitwerpt,
rijk aan wat je onderweg verwierf,
en niet verwachtend
dat Ithaka je rijkdom schenken zal.

Ithaka gaf je de mooie reis.
Was het er niet,
dan was je nooit vertrokken,
verder heeft het je
niets te bieden meer.
En vind je dat wat pover,
Ithaka bedroog je niet.
Zo wijs geworden,
met zoveel ervaring, zul je al
begrepen hebben
wat de Ithaka's beduiden.

Konstantinos P. Kaváfis


Bind een Jacobsschelp aan je koffer voor een beetje bescherming
of je nu thuis blijft of onderweg gaat....!
Ik wens een ieder een heerlijke reis!

dinsdag 1 juli 2014

Van die dagen....:-)

Vandaag was ik weer eens mee op stap.
Op stap met de klas van Dochter.
Ach en het zijn echt hoogtijdagen,
die dagen dat ik met twintig kinderen
door het leven wandel.
Ik kijk door de ogen van hen!
'Ik wil eerst naar de olifanten, NEE eerst naar de papagaaien,
of zullen we maar gewoon gaan kijken wat we tegenkomen'?
Ik vind alles goed,
ik hobbel achter ze aan en roep OOH en AAH 
en geniet van het enthousiasme en de tomeloze energie......!

Cees wil een vis vangen met zijn vingers en we hangen met zijn vijven geboeid over de railing om te kijken of het hem lukt.... Juul wil een dagpauwoog natekenen en roept me trots om te laten zien als het gelukt is. En ik WIL die veer van de uil die op de grond ligt, nét achter het hek (één van de kinderen klimt over dat hek;-)) en het voelt als een grote schat als ik hem voorzichtig in mijn tas opberg......
'Die haaien mama, die vond ik het allermooiste' verzucht Dochter als ik nog even op haar bedrand met haar praat.
Ze slaapt al voordat ik beneden ben.

Die dagen met de klas van Dochter....
Dát zijn echte hoogtijdagen!

En ZIJ en ZIJ gingen NATUURLIJK ook mee..... ;-)