zondag 5 oktober 2014

Zo groen als gras....!

Februari 1984.....
Ik word door een medewerker van de personeelsafdeling naar het paviljoen gebracht waar ik de komende maand als leerling Z- verpleegkundige aan het werk zal zijn. Over een maand begint de opleiding pas, ik heb nog geen enkele scholing gehad op dit gebied en weet niet zo goed wat mij te wachten staat. Ik verhuisde van het midden van het land, naar de Randstad en bezit nu een piepklein kamertje met een bed en een boekenkast.....
Ik ben zo groen als gras en dodelijk nerveus.
1950 de tredmolen. DE dagbesteding toen.....

De functionaris belt aan, het duurt even voor de deur open zwaait, een kleine vrouw met een verhit gezicht en een grote bos sleutels heet me welkom...
De deur wordt achter me op slot gedraaid. Ik ben binnen....
Ik loop achter mijn nieuwe collega aan, naar de badkamer, een grote ruimte met tegels, er staan drie douches aan, met daaronder drie blote mannen. In het bad zit een vrouw.
'Heb je wel eens iemand gewassen' ? vraagt de nieuwe collega.
Nee, dat deed ik nog nooit!
'Daar liggen de handdoeken en de washanden, je wast iemand anders net zo als je jezelf wast, begin maar bij die drie mannen'.....
Pffff, het zweet breekt mij uit. De mannen torenen hoog boven mij uit, stoten vreemde geluiden uit en die geur van urine en ontlasting lijkt een muur waar je tegen aan kan leunen; hier wen ik vast nóóit aan!

Maar alles went!
Binnen drie dagen!
Geuren raken vertrouwt, geluiden worden herkend, een ziel is een ziel, een mens is een mens. En de mens die verstandelijk gehandicapt is heeft een groot voordeel op een mens die dat niet is. Hij ontwikkelt geen ego! Voor de rest is hij bijna hetzelfde als de mens die dat wel ontwikkelt.....
Die dag was het begin van twintig jaar werken in de zorg voor de gehandicapte medemens.
Tien jaar geleden stopte ik er mee. Ik baarde een kind.
Ik wilde moeder zijn. En ik was ook wel klaar met die zorg!
Niet zozeer met de mens, maar met de organisaties waar die mens moest wonen en ik moest werken...

Vandaag, dertig jaar later.....
Mijn BIG registratie is verlopen.
Ik moet vier toetsen maken om opnieuw als verpleegkundige opgenomen te worden in het register.
En zonder die registratie is mijn verpleegkundig diploma niet zoveel waard.
Terecht vind ik! Het is goed om alles weer 'wakker' te maken! Ik was er te lang uit!

Ik wilde nooit meer terug in die zorg.  Mijn verpleegkundig diploma heb ik nog nét niet door midden gescheurd ;-)
Maar soms loopt het anders in het leven dan een mens voor zichzelf uitstippelt.
Opnieuw zal er straks een deur voor me open zwaaien.
En het grote voordeel NU
is dat ik niet zó groen meer ben......

13 opmerkingen:

  1. Wat dapper, Hannah, om weer te beginnen. Succes!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je (levens)ervaring heeft je verrijkt op allerlei vlakken, dan lijkt het wassen van iemand anders ineens een peulenschil.
    Het leven is soms verrassend anders dan je in gedachten had, of plande, en ons niet altijd goedgunstig gezind helaas. En ja als er een deur sluit gaat een andere weer open om dan daarachter maar weer op verkenning te gaan. Maar door je Ön-Groen-Heid sta je nu sterker in het leven ;-)

    Mooi hoe je het weer weet te verwoorden ... en succes met je toetsen!!
    Fijne zondag lieve Hannah!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een herkenning. Elf jaar geleden kwam ik als herintreder terug in de verstandelijk gehandicaptenzorg. wat een verschil met de tijd dat ik als puber stage liep in een grote instelling. Niet alleen ben je als mens ouder en ervarener maar de zorg is veranderd. Er is nu zoveel meer vrijheid en gezelligheid voor de bewoners. Zelf werk ik zowel op een woonhuisje als op de dagbesteding als activiteiten begeleider. De bezuinigen veroorzaken veel werkdruk en belemmeren vaak een fijne dagbesteding maar creativiteit doet wonderen :)

    succes ! Gaat je lukken.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Heel veel succes met wat er zal komen Hannah ... af en toe een nieuwe uitdaging (ook al ben je niet meer groen) is soms beangstigend en verrijkend tegelijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat leuk! Ik deed ook de Z in Zwammerdam en herken wel wat in je verhaal...Nu werk ik zoals ik het wil op mijn eigen Tuindrij want ook ik was die organisaties meer dan spuugbeu!! Vel werkvreugd Hannah! X Es

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Rare tijde waren dat ook ik kom uit de zorg maar dan als ziekenverzorgende ,herken er ook dingen in ,ook ik ben uiteindelijk na 33 jaar omgeschoold kijk ondanks haken en ogen met plezier terug.sukses met de bijscholing groet marloes

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Succes met je toetsen. En wijsheid gewenst, als je straks weer moet wennen aan een veranderd systeem met alle bezuinigingen.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik ben heel erg benieuwd wat je precies gaat doen...........

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Dit klinkt best spannend, het is toch weer een beetje examen doen. Ik ben benieuwd wat je straks gaat doen. Succes met de toetsen!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Spannend en dapper! En wat een levenservaring neem je mee en breng je in! Succes :)

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Gelukkig dat je nu door de wol geverfd bent dat groene is nu herfstig van kleur en je weet nu hoe de boontjes gedopt moeten worden hahaha sterkte en goede moed wens ik je toe ervaren vrouw

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Spannend joh, maar wel heel leuk, wie weet wat het je allemaal zal brengen...!
    Succes met de toetsen!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ja soms loopt het anders. Ik hoop dat je een fijn plekje om te werken vindt en wie weet wat het brengt. Succes met de toetsen.

    BeantwoordenVerwijderen