dinsdag 10 juni 2014

De regenboog.....

Jaren terug had ik een droom....
Het was in een tijd dat ik mij blijkbaar zorgen maakte over N oah.
En die zorgen ben ik NU vergeten, maar als ik me de droom herinner, dan komt hij helder op mijn 'netvlies' te staan.
Ik was met iemand  aan het wandelen op een dijk. Om mij heen waren de uiterwaarden, waar koeien graasden en schapen liepen.
Aan het eind van die weg stond de regenboog, groots, in alle kleuren 'omspande'  het de hemel..
De kleuren waren fantastisch mooi, onaards, waarmee ik bedoel dat ik ze op aarde niet 'herken'...
Het blauw was blauwer, het groen was groener, het geel was geler dan geel...
Die regenboog beloofde het kleurrijke leven van N oah, wás N oah.....

Die droom herinner ik mij altijd als ik mij opnieuw 'zorgen' maak over mijn kind.
Ik ben haar moeder, ik heb een taak in haar opvoeding, maar mijn invloed neemt af met de jaren dat ze groter groeit. Ik doe wat ik doe en kan me soms zorgen maken dat ik het niet goed doe.....
Maar dan herinner ik mij de kleuren en hoe mooi die waren, hoe mooi die zijn!
En zet ik een stap terug en kijk ik alleen maar naar haar....

Ik haak een deken, in alle kleuren van de regenboog.
Bijna.....  alle kleuren van de regenboog, want paars ontbreekt.
Waarom? Geen idee....
Ik draag zelf graag paars...
Die deken, die is voor N oah.
En tijdens het hele proces van spinnen, twijnen, wassen, plantaardig verven en haken zit ergens in mijn systeem die droom.
Vooral bij het verven wil ik de kleuren doen 'gelijken' aan de regenboog uit mijn droom.
Maar ze lijken niet....
In de verste verte niet....
En ik laat het los.
Dat het MOET zijn, zoals ik wil dat het moet zijn...
Het leven weeft zijn eigen kleuren.
Kleurt iedere dag opnieuw.
Ik spin mijn draad en
haak een kleedje....
en kleur daarmee
het leven
Toch ook een beetje;-)


15 opmerkingen:

  1. Mooi hoor! Je woorden, je beelden en je deken voor je dochter!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. De zorg van iedere moeder,doe je het goed ,maar inderdaad het heeft met loslaten en vertrouwen te maken ,je deken is prachtig ,spin maar lekker door met beide draadjes en af en toe ook weer een draadje loslaten ...........

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat heb je het mooi verwoord...heel symbolisch, je droom, de wol, en de deken voor N oah..
    Lieve foto's van haar en het gansje!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. mooie droom en of je alles goed doet ? ach laat het maar los het komt wel goed mooie droom prachtige deken !!!
    Lieve groet
    Albèrtje

    BeantwoordenVerwijderen
  5. jazeker je doet het goed, zo zal het moeten zijn,
    wat een ontzettende leuke foto die waar het gansje zijn vleugeltjes laat klapperen:-)
    wauw, en die met je dochter, zó lief....

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Mooi verwoord weer Hannah...ik heb niet die droom gehad natuurlijk maar de zorgen en het afvragen of ik het allemaal goed heb gedaan herken ik maar al te goed...volgende maand wordt mijn dochter 18 jaar en (hoewel ze af en toe nog puberstuipjes ;o) heeft) ik zie steeds dat mooie mens dat zij is(,als ik iets goed heb gedaan in mijn leven is het haar krijgen) ...en dat is bij jou ook zo...kijk naar die mooie dochter van je..de mooiste regenboog kan er niet tegen op!!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Een prachtig stukje schrijven.
    i.k heb er van genoten!!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. wat mooi!!! en de foto van Noah en Koezie...prachtig. Je deken is heel mooi en nóg mooier met je verhaal erachter!!! Liefs Petra

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Moeders twijfelen wel altijd of ze het wel goed genoeg doen. Als ik naar die foto van je dochtertje kijk weet ik zeker dat je het goed doet.
    En voor paars is ze nog te jong..............

    BeantwoordenVerwijderen
  10. ohh Hannah, de deken is prachtig! Jou kleuren voor haar! Je hebt een prachtige dochter!
    Liefs, Ineke

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wat een mooi tekstje schreef je! Je lijkt Toon Hermans wel! Prachtig...alles! Maar zeker die prachtmeid! Eentje om fier op te zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ik heb kippenvel van je blogberichtje ... en een dikke troost bij mijn blogberichtje ... dank je wel!!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Prachtig geschreven en wat een leuke foto´s van je dochter en jullie gansje. Je kleed wordt ook al zo mooi, veel werk heb je eraan maar zo te lezen een heel fijn proces.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Mooi eendje!
    Mooi kind!
    Mooie groene sandalen!

    BeantwoordenVerwijderen