dinsdag 27 mei 2014

Woorden.....

Afgelopen week nam ik een boekje mee, uit de antroposofische ouderbibliotheek van de Vrije School.
Het heet; De leerlingen te Saïs door Novalis.....
Ik lees en herlees en vind het zoooo mooi.
Het eerst hoofdstuk heet; De Leerling en daar staan zulke ware woorden in, dat ik het fijn vind om ze hier nog een keer over te 'typen'......

Uiteenlopende wegen gaan de mensen. Wie deze volgt en vergelijkt zal wonderlijke figuren zien ontstaan; figuren die tot dat grote cijferschrift schijnen te behoren, dat men overal, op vleugels, eierschalen, in wolken, in de sneeuw, in kristallen en in steenvormingen, op bevriezende wateren, in het binnenste en aan de buitenkant van een gebergte, van de planten, de dieren, de mensen, in de lichten van de hemel, op aangeraakte en geschilderde schijven van hars en glas, in het vijlsel om de magneet en in de merkwaardige conjuncturen van het toeval kan zien. Daarin vermoedt men de sleutel van deze wonderschrift, de spraakleer ervan; alleen wil zich het vermoeden niet in vaste vormen voegen en het schijnt geen hogere sleutel te willen worden.
.........
Toen hij groter werd, zwierf hij rond, bekeek andere landen, andere zeeën, nieuwe luchten, vreemde sterren, onbekende planten, dieren, mensen, ging in holen binnen, zag hoe in banken en lagen de bouw van de aarde voltrokken was en drukte klei in wonderlijke rotsvormen. Nu vond hij overal het bekende terug, alleen wonderlijk vermengd, gepaard, en zo ordenden zich in hem de vaak zeldzame dingen zelf. Hij bemerkte snel de verbindingen in alles, de ontmoetingen, het samengaan. Nu zag hij al spoedig niets meer afzonderlijk, alleen. In grote bonte beelden drongen de waarnemingen van zijn zintuigen zich; hij hoorde, zag, tastte en dacht tegelijk. Hij vond het fijn om vreemde figuren samen te brengen. Dan eens waren de sterren mensen, dan de mensen sterren, de stenen dieren, de wolken planten, hij speelde met de krachten en verschijningen, hij wist waar je dit of dat kon vinden, hoe je het kon laten verschijnen en tastte zo zelf in de snaren naar tonen en tempo.

Wat nu sindsdien uit hem is geworden geeft hij niet prijs. Hij zegt dat wij zelf, door hem en door de eigen lust gevoerd, zullen ontdekken wat met hem is gebeurd. Meerderen van ons zijn van hem weggegaan. Zij keerden terug naar hun ouders en leerden een bedrijf voeren.

...........

En misschien vinden jullie het ook wel mooi......,-)

6 opmerkingen: