maandag 21 oktober 2013

De cirkel van het leven........

Afgelopen week was ik in een wolwinkel, knitted knots, voor een paar breipatroonboeken.
Ik keek mijn ogen uit! Wat een kleuren, wat een mogelijkheden en wat werd het druk bezocht! Wol is weer in.....
In de voorgaande jaren moest ik altijd erg op zoek naar een goede winkel om de juiste dikte breipennen te vinden of mooie sokkenwol of....

foto van het www. De Zandstraat in Veenendaal....

Dat was vroeger wel anders.
Mijn vader werkte op de scheepjeswolfabriek. Als jong mens begon hij in de spinnerij en klom in de jaren op, tot ergens op kantoor.
'Wat doet je vader'? is een veelgestelde vraag in het leven. Status en inkomsten worden daar aan afgelezen. Ik wist nooit precies wat hij daar nou deed op die fabriek. 'Iets economisch'.....
Iedere ochtend stapte hij op zijn fiets, tussen de middag kwam hij thuis voor een bord aardappels en groente en s' avonds na het eten legde hij zijn voeten op tafel voor een dutje; 'Je vader heeft hard gewerkt, stil zijn nu", fluisterde mijn moeder dan tegen ons.

foto van het www.

Mijn moeder werkte ook voor de Scheepjeswol. Thuis. Ze lijmde de wikkels.....
Dozen vol, voorgedrukte labels, op A3 formaat, stonden altijd bij ons in huis. Eerst moesten ze gevouwen worden en als dat was gebeurd ging de lijmemmer open, werd er een schoteltje gevuld met die heerlijke geur en zat ze aan de grote tafel, met een kwast, de wikkels te lijmen. Wij hielpen haar graag, want daar verdienden wij dan ook weer ons zakgeld mee.

van het www.

Ieder jaar gingen wij als kinderen mee op 'fabrieksreisje'.... Alle kinderen van het personeel gingen dan een dag op kosten van de fabriek  naar een pretpark. Bobbejaanland, de Efteling, Ponypark slagharen..
En ook met Sinterklaas was de fabriek 'goedhartig' voor de kinderen. De grootste kado's, die wij kregen, kwamen van de fabriek.
Mijn eerste spreekbeurt op school ging natuurlijk over wol. Mijn vader nam dan zakjes wol mee, ongewassen, gewassen, gekaard, geverfd en gesponnen. Ik weet nog dat ik de ongewassen wol het lekkerst vond ruiken.


Maar de zakken gesponnen wol kwamen ook mee naar huis! Daar was dan 'iets' mis mee gegaan, er zaten foutjes in, maar die konden wij nooit vinden.....
Ik heb op mijn zolder nog steeds zakken wol liggen uit die tijd, van zo'n dertig, veertig jaar geleden.... Het ruikt een beetje muf, maar nee, wol vergaat niet!


Afgelopen week bij knitted knots, zie ik opnieuw de scheepjeswolwikkels om mooie bolletjes wol heen. 'De scheepjeswolfabriek is toch failliet gegaan, de fabriek bestaat niet meer'.... ?!
De fabriek ging in 1986 failliet. Mijn vader heeft er veertig jaar gewerkt. Hij ging vervroegd met pensioen, rond de tijd van het faillissement.
Ik zoek op internet naar de oorsprong van de huidige spinnerij, maar ik kan het niet vinden......



Als ik vandaag rondkijk in mijn huis, moet het wel een beetje lijken op de binnenkant van de fabriek. Nee, ik was daar nooit binnen. Nu ik dit zit te schrijven vind ik dat wel een beetje raar... en ook wel jammer! Ik zag nooit de spinnerij, nooit de ververij.... Mijn broers wel, die deden 'vakantiewerk'....

In mijn huis geen industrialisatie, alles gaat met de hand, maar voor de rest.....
Ongewassen wol, gewassen wol, gekaarde wol, geverfde en gesponnen wol.....
'Wat zou mijn vader ervan genieten, als hij vandaag bij mij binnen kon stappen'.

Opnieuw Anastasia....

Stel je voor....

Er is een plan.
Een groots Goddelijk plan.
Waarin alles wat is, voortdurend moet veranderen,
bewegen, evolueren, groeien,
naar iets wat nieuw is, anders is, beter is....

Hoe krijg je dat plan onder de mensen?
Hoe bereik je zoveel mogelijk mensen, want het is belangrijk dat iedereen er van weet!
Hoe meer mensen er van weten, hoe meer mensen er aan mee werken, hoe meer kans van slagen het heeft!

Dan stuurt de Godin af en toe mensen naar aarde met als opdracht om haar plan te verspreiden onder de mensen...... Geen makkelijke opdracht, want mensen zijn geneigd om niet te luisteren, naar de eerste de beste idioot, die op de hoek van de straat gaat staan roepen, dat het anders kan, anders moet.....
Mensen wakker schudden is misschien wel de moeilijkste opdracht die de Godin aan een mens op aarde kan geven.....

Zo stuurde zij eens Boedha en Krisnamurti en Mohammed en Steiner en....... noem ze maar op.
En allemaal hebben  ze hun eigen taak gehad in het 'wakker' maken van de mensheid.
Zij stuurt niet alleen Groten, Zij stuurt ook heel Gewone mensen.
Mensen die in kleinere kring voor vernieuwing zorgen...... met andere ideeën komen.... andere vermogens hebben..... 'Vreemd' vinden we ze vaak, omdat ze dingen doen die de meeste mensen niet kunnen en niet kennen.....

Ik lees de boeken van Vladimir Megre over het leven van Anastasia. Ik schreef er al eerder over.
Zij vond de boeken erg slecht vanwege de schrijver..... "Zo'n typische man, die zichzelf groot maakt over de rug van een vrouw", was het commentaar, en na deel 1 gooide zij de handdoek in de ring en hield het voor gezien! (Als ik het boek 'uit' had zou ik er nog eens op terug komen... bij deze..)
Als ik de boeken van Rudolf Steiner lees kan ik 'struikelen' over zijn taalgebruik, zijn woordkeuze, zijn onbegrijpelijke 'gedachten'.... het boek wegleggen en roepen dat dit te 'moeilijk' is voor mij....
En daarmee de ongelofelijke wijsheid mislopen die er in zijn werk te vinden is.....


Bij de boeken van Anastasia, 'worstel' ik mij door die slechte schrijfstijl, mogelijk een beroerde vertaling én een enorm ego van de schrijver heen, om bij de wijsheid en waarheid te komen die uit de mond komt van Anastasia!
Bijzonder slim bedacht (van de Godin) om voor de schrijver van deze boeken een voor iedereen herkenbaar typische hedendaagse man uit te zoeken.... "Hoe bereik ik zoveel mogelijk mensen ...."
Anastasia, een schijnbaar 'Gewone' vrouw, met een bijzondere opdracht; Het wakker schudden van de mensheid!

Er zijn zes delen over het leven van Anastasia en hier vind je meer informatie.
En, waar je Godin leest (in mijn blog), kun je ook God lezen of de Grote Geest of de Scheppers....  
En.... ik wil hiermee niet beweren dat de boeken van Anastasia de enige weg van vernieuwing zijn.... het is EEN weg ..... en er zijn vele wegen!
 


zaterdag 19 oktober 2013

Is she already been spoken for?

Mijn huis ligt vol wol......
Ik haak, ik spin, er ligt een gewassen vacht op de grond te drogen, mijn strengen geverfde wol wind ik op tot bolletjes.....
Wie mijn huis binnen stapt moet minstens denken dat er achter het huis een enorme kudde schapen rond loopt......
En dat had best gekund!
Mijn gedachten gaan terug.

Zo'n tien jaar geleden woonden Lief en ik een poosje in Ierland. Je kent het misschien wel; het gras bij de buren lijkt altijd groener....
Wij 'emigreerden' naar Ierland.  We kochten een vrachtwagentje en gooiden die vol met onze spullen, ik zei mijn baan op en we vertrokken met de noorderzon!
Naar groen en vrij en natuur en water en lucht.... én naar schapen...........


Want je kan niet onderweg zijn in Ierland zonder dat je de schapen tegen het lijf loopt.  Letterlijk! Ze 'horen' begrensd te zijn achter een omheining, maar wat ' hoort', betekent niet dat dat dan ook gebeurt in Ierland!


De schapen lopen vrij over de weg...
Dus, moet je erg opletten, want een aangereden schaap.... daar zit niemand op te wachten! En nee, dan is niet de boer aansprakelijk voor zijn loslopende vee, dat ben jij dan, als chauffeur!

De bovenste foto is in de buurt van Killarney; daar deden we regelmatig onze boodschappen. Onderweg ernaar toe, rijd je door een bergachtige streek en midden tussen die bergen woonden de 'Toomeys'.... Iedereen kent iedereen.... De Toomeys waren twee vrijgezelle broers, én boer.....hun huis kon je beneden in het dal zien liggen; eromheen duizenden hectare's groen waar hun schapen graasden, duizenden schapen!

Op een dag kwam één van de Toomey's het erf op van mijn  zus (waar we tijdelijk woonden) en vroeg aan mijn zwager; "Is the lady already been spoken for"......!
Tsssssssss
Twee schapenboeren én een kudde schapen voor de prijs van één :-)
Tja, ik had al een Lief en nee, die wilde ik niet inruilen!

Maar soms, echt heel soms,
Heb ik spijt.....
Je zal toch schapenboerin zijn en samenleven met TWEE boeren én duizenden schapen in Ierland ......


foto's van het www.

donderdag 17 oktober 2013

Ik

Yggdrasill

Ik

de mens....

 Hoe meer ik

mijn ik accepteer,

 en mijn ik lief heb......

Hoe meer licht

ik kan ontvangen
 
in mijn wezen

en mijn ik

werkzaam kan worden

in deze wereld.

Net als jouw ik.

dinsdag 15 oktober 2013

Mijn (Droom) Huis....

De overgang van de zomer naar de herfst vind ik moeilijk......
Want het betekent dat ik weer meer in mijn huis moet leven.
En mijn huis is zo donker!
Wij leven in het achterhuis van een boerderij. Dit gedeelte was vroeger een geitenstal.....
Het is omgebouwd tot 'woonhuis', met alle gemakken van tegenwoordig, maar er komt bijna geen daglicht binnen......
Vanaf het vroege voorjaar tot laat in de herfst, leef ik buiten.
Er staat een grote tafel waar we aan eten, ik spin, tuinier, maak vuur, kortom ik ben buiten. Het liefst zou ik ook nog buiten slapen!


Maar nu...
Langzaam verplaats ik mijzelf weer naar binnen.
De houtkachel brand al weer dagelijks.
En dat maakt veel goed! Echt vuur in huis!
Er moet opgeruimd...., ruimte gemaakt.... mijn spinnewiel krijgt weer een plaats naast de kachel, de zakken ongesponnen wol moeten naar zolder, de zolder is een bende, dus breng ik spullen naar de kringloop, gooi ik zomaar ineens van alles weg....
Ruimte, ik wil ruimte!
Onderweg naar school zie ik hele grote berenklauwen staan.... die ga ik plukken.....
Ik haal buiten naar binnen.

Maar ik blijf dromen van een plek, midden in de natuur, zo'n cob woning, veelal gebouwd door vrouwen, van klei en leem en stro.... Ik weet al waar ik het huis wil hebben......! Met aan alle kanten licht wat naar binnen stroomt, een stal met een koe en een kalf, of toch liever een geit.....? een kruidentuin en een groentetuin en heeeel veel bloemen. Oh en een rivier of een beekje, in ieder geval stromend water.....

Een beetje 'te' misschien.... maar het idee om je eens lekker te kunnen uitleven.....:-)


tsssssssssss

stel je toch voor dat je hier iedere dag in bad mag.......
ooh en de hele dag licht in huis.... en zo'n haard.... en alleen maar natuurlijke materialen om me heen......
of zoiets.... beetje donker misschien, maar in zo'n hobbit- dorp..... :-)
Nou, nou....
Dream on Hannah!
Misschien ooit....
Nu, ga ik vuur in de kachel maken.
En nog een lamp ophangen boven m'n spinnewiel.

alle foto's zijn van pinterest

zondag 13 oktober 2013

Yggdrasill

Drie jaar geleden, tijdens de eerste nacht van de dertien heilige nachten, had ik een droom.
En die droom houd mij soms dagelijks bezig.........

In de klas van mijn dochter groeit een boom. De boom heeft een dikke stam, haar takken zijn breed uitgewaaierd en zij is groen, vol met blad. Haar wortels groeien door de vloer, naar de kleuterklas beneden, waar dochter twee jaar verbleef.....
In de boom groeien aardbeien, in haar kroon zit een adelaar.
Onder de boom, rond haar stam heeft juf houten bankjes geplaatst, waar de kinderen spelen.......

Als ik wakker wordt 'weet' ik dat het over de levensboom gaat...... over de Yggdrasill.
Ik had nog nooit één letter over deze boom gelezen.
Na die kerstvakantie, in de eerste week van januari (in 2010), krijgt de vrije school officieel haar naam...
Vrije school de Es......

van het www.
Door de jaren komt de boom regelmatig terug in mijn bewustzijn...
Een moeder uit de klas heeft Yggdrasill dit jaar op een wandkleed uitgebeeld. Dochter zit nu in de vierde klas. En in de vierde klas wordt de Edda besproken, waarin verteld wordt over Yggdrasill. Het wandkleed hangt in de klas. Ik vind haar prachtig!
En, die moeder, die gaat mij leren prikvilten..... Want ik wil mijn 'eigen' Yggdrasil op een wandkleed......

Alleen.... in hoeverre is Yggdrassil nu nog van mij?
Nu ik er over ga lezen, wordt het een ander verhaal, is het ineens niet meer mijn boom.....zijn er negen werelden met de boom verbonden, in een taal die me vreemd is. Maar word ik geraakt door de beelden die veel overeenkomsten hebben met de beelden die in mijn onderbewustzijn 'wakker' worden....

Ik heb een grote lap prikvilt aan elkaar genaaid. Daar moet de boom opkomen.
"Teken de boom er maar op", is de opdracht.
Het grote vel staart mij aan.... 'teken hem er maar op'....... Het is nog steeds leeg....Welke boom komt er op mijn wandkleed.......?

Lief luistert naar muziek  op You Tube en stuit op deze prachtige zangeres.......
"Hier heb je je Yggdrasill" zegt hij........
http://www.youtube.com/watch?v=LpiFmZLICgM&list=RD02EV4Rmb_IIhk

Eivor Palsdottir.... een Ijslandse vrouw.... misschien helpt de muziek mij .......



vrijdag 11 oktober 2013

Zomaar een huis....



Foto van het www. gemaakt tussen 1910 - 1920
Vandaag kreeg ik een schilderij van dit huisje.....
Uit de erfenis van mijn ouders.
En ineens is dit niet zomaar een huis
Het is het huis waar mijn grootvader geboren werd.
en waar dus mijn overgrootvader én overgrootmoeder woonden....
Op de foto staat mijn opa het meest rechts
Zomaar een jongetje met zijn ouders en zijn broers en zussen.
Mijn familie....
Ooit.
Of nog steeds?
Mijn grootvader overleed ruim twintig jaar geleden.
Mijn moeder overleed vijf maanden geleden....
Dit huis bestaat al lang niet meer.
Ik heb het nooit in het echt gezien.
Er zal wel zo'n modern 'dingetje' zijn neergezet.
Opgebouwd en ingericht naar de normen van deze tijd.

Het schilderij wat ik vandaag kreeg, hing naast het bed van mijn moeder in het hospice....
De laatste keer dat we haar spraken vertelde ze over haar opa en oma, die daar woonden.....
Een boerenfamilie.....
Over haar vader die daar geboren werd.
Dat ze er als kind gespeeld had.....
Over de oorlog...
Dat ze vlooien in haar panty's en op haar hoofd had in die oorlog...
En hoeveel ze van haar vader hield
Noah heeft ademloos geluisterd naar wat oma vertelde....
En is vandaag reuze blij dat dat schilderij nu, bij ons aan de muur hangt.....
Zomaar een huisje.
Ineens een bijzonder huisje!

donderdag 10 oktober 2013

Plantaardig wol verven met indigo



In de afgelopen weken verfde ik mijn gesponnen wol  met riet én met boerenwormkruid.
Vandaag verf ik beide kleuren over met indigo omdat ik groen wil hebben. Oké, en dan ook meteen maar een beetje blauw.
Bij Haar bekijk ik nog eens het recept dat we de vorige keer gebruikten bij ons groot plantaardig verfproject.
Ik ben zomaar een beetje nerveus..... zal het lukken?
De keer dat ik samen met Madelief verfde, was zij degene die het indigo papje maakte en de pan voorbereidde.....
Ik had me bedacht van alles te doen in die drie kwartier 'wachten', maar het enige wat ik doe is een beetje zenuwachtig heen en weer lopen..... wat duurt drie kwartier lang!
Maar...
Mijn geduld wordt beloond!
Dit is het resultaat.....
het eerste en tweede bad


Vier baden indigo. De middelste met als basiskleur groen (riet), de rechtse met als basiskleur geel (boerenwormkruid).







Bad 1, 2, 3 en 5 ongesponnen wol. Bad 6 zit er nog in......


En nu kan ik eindelijk die trui gaan breien voor Noah!
Nog even een patroon zoeken.........;-)

zondag 6 oktober 2013

Een pop voor Loes

Loes is bijna jarig.
Ze wordt zeven jaar!
Haar moeder vroeg mij een pop voor Loes te maken.
Een pop die op Loes lijkt.
Met blond haar en blauwe ogen.
Ik zie Loes wel eens op het schoolplein.
Een vrolijk, dartel kind, altijd aan het rennen.
Met een haarband in haar haar en bloemetjesjurken....

Als ik Loes zie denk ik aan
Zon en.... Zee en..... Zand..........
Schelpen verzamelen
en
zandkastelen bouwen.....

Dit is Pop.
Voor Loes.
Veel plezier ermee Loes!












zaterdag 5 oktober 2013

Raaf

Hey Raaf
Daar ben je weer!
Dit keer met zijn drieën.
Luid 'schreeuwend' vliegen ze over het huis,
de haan slaat aan...
Gevaar!!

De kippen zoeken een schuilplaats,
kleine vogeltjes vliegen in paniek alle kanten op.
Ik kijk naar ze....
net boven de boomtoppen.......

Ze vliegen hoger en hoger,
raken uit mijn zicht
maken nog één keer
een rondvlucht
en verdwijnen
in de diepe blauwe lucht.......

foto van www


Raaf....
Zwart als kool,
mystiek als de maan,

spreek me van magie,
en ik zal weldra
met je vliegen gaan.

(Jamie Sams en David Carson,
medicijnkaarten)

donderdag 3 oktober 2013

Over zaad gesproken.....

 Hoe lang gaat het nog duren 
voor ons gevraagd wordt 
om het zaad dat 
vrij komt
tijdens de daad
van 
de mensenLIEFDE
te doneren
bij
meneer Monsanto en Co
en de Europese Commissie............?

Lees HAAR blog voor meer informatie.
En bekijk dit filmpje....

Ook paddenstoelen hebben water nodig........



Gewapend met mijn fototoestel vertrok ik vanochtend het bos in.
Paddenstoelen; die wilde ik op de foto gaan zetten én verzamelen!
Cantharellen wilde ik plukken en eekhoorntjesbrood.
De vliegenzwam op de foto en die vreemd geurende penisvormachtige paddenstoel......
De boleten en de 'heksenkringen'.......


Herfst in het bos.
De geuren,  de kleuren, de eikels en beukennootjes op de grond, waardoor mijn voeten steeds opnieuw evenwicht moeten zoeken. Die frisse wind, het scherpe licht van de zon..... De balsemien die nog uitbundig bloeit en zo heerlijk zoet ruikt.  De geur van de houtkachel die tot ver achterin het bos bij me blijft......De honden die een scherper reukvermogen lijken te hebben als het kouder wordt.... ze blijven wroeten met hun neus in de bosbodem.

Maar.........
Ik vind GEEN paddenstoelen.
De aarde is te droog.....!
Waar ze een tijdje terug nog te vinden waren, vind ik ze nu niet.
Ja, deze nog wel, die groeien al een maand of wat in het kippenhok....
ze voeden zich met een afgezaagde boomstronk.



Nou ja, en om nou te gaan roepen dat het tijd wordt dat het gaat regenen.....,
terwijl ik zo geniet van de zon...... 
DAN MAAR GEEN PADDENSTOELEN....
Daar wil ik nog best twee maanden op wachten  ,-)

woensdag 2 oktober 2013

Kleine meisjes worden groot....

"Kleine meisjes worden groot'..... foto van pinterest
Iedere morgen, als Noah en ik uit bed komen, vertellen we elkaar de dromen van de afgelopen nacht.....
Ik vind het een leuke en waardevolle gewoonte. Dromen zeggen veel, als je de betekenis ervan begrijpt. En nou is de betekenis niet meteen glashelder en soms wordt hij ook niet helder, maar ergens is er altijd een soort van aanvoelen, soms een bevestiging van datgene wat in het wakkere leven ook al zichtbaar is....

Vanmorgen vertelde Noah me haar droom....
" Ik word aangereden door een auto. Ik loop op een weg, maar ik kan die drempel niet over. Ik heb mijn cavia in mijn handen. Ik moet naar het ziekenhuis met een ambulance. Ik voel dat ik bloed heb in mijn nek. Er renden ook kippen over de straat. Er waren koeien met kamelen als kalfjes.
Jullie proberen de cavia uit mijn handen te trekken, want die mag niet mee in het ziekenhuis, maar ik houd hem stevig vast, het lijkt me zo leuk als hij naast mijn bed in het ziekenhuis zou zitten.....".

In dromentaal staat de auto voor het IK. Noah wordt aangereden door haar IK, want ze kwam op haar weg door het leven de drempel niet over.....
Dat is voor mij de belangrijkste boodschap uit deze droom.
Noah vertelde haar droom vrolijk.... ze was niet geëmotioneerd .....

En als je nou weet dat Noah in de afgelopen weken ervoer dat ze 'gepest' werd op school en in de week die erop volgde anderen ging 'pesten'....
Dat ze thuis met slaande deuren en stampende voetstappen op de trap naar boven hollend roept; WAAROM MOET IK HIER ALTIJD ALLES DOEN!
En  mij aankijkt en Lief aankijkt en zegt; Ik vind jullie GEMEEN! (ze begon vast met eten, terwijl wij nog niet aan tafel zaten.....) En in huilen uitbarst.........
En als je weet dat mijn kind negen is en er een tweede IK-inslag in haar wezen plaats vind......
Dan begrijp ik dat het haar behoorlijk omver werpt..... dat IK..
Dan....
vind ik dit een mooie droom, die weergeeft wat er met haar gebeurd!

Als we onze jas aandoen om naar school te gaan, zet Noah haar zelfgebreide muts op!
"Staat ie me een beetje mooi mam"? vraagt ze.
Hij staat je prachtig kind, hij staat je prachtig!