donderdag 26 september 2013

De draak verslaan.....



Als kind werd ik vanaf mijn vierde jaar iedere zondag meegenomen naar de kerk.
Het geloof wat mijn ouders 'belijden' wordt ook wel de zwarte kousenkerk genoemd.  Gereformeerde gemeente in Nederland was de officiële benaming.
Ik zag en ervoer de wereld door de ogen van een kind..... Woorden werden beelden, beelden werden werkelijkheden die ergens diep in mijn ziel een plek kregen.
De dominee stond voor in de kerk op een soort houten troon, hoog boven zijn publiek verheven. Hij droeg altijd zwarte kleren, net als zijn 'helpers', de diakenen en ouderlingen, die aan weerszijden van de kansel zaten opgesteld. We zaten als gezin op houten banken, hoed op, jurk aan en die diensten duurden eindeloos. Na twee en een half uur, mochten we dan eindelijk weer naar huis, de zondag in zijn zondagse rust verder in verveling door brengen. Want de zondag was een rustdag..... er mocht helemaal NIETS.

De dominee sprak regelmatig over de hel. En blijkbaar deed hij dat erg beeldend, want ik kan het nu, 45 jaar later nog in plaatjes voor mij zien. Het waren afschrikwekkende beelden van vuur en angst. Als ik mij niet als een gehoorzaam christelijk kind zou gedragen, dan zou mij na mijn dood de hel wachten...... Het stond als een soort stempel in mijn ziel gekerfd, weliswaar diep weggestopt, maar het had zijn  plek in mijn 'wezen' ingenomen. En op deze plek kon geen licht stromen, was er een donkere, pijnlijke etterende wond......

En soms, werd die hel in mij weer wakker.... Door de dingen die ik mee maak in het leven, door gebeurtenissen om mij heen.... Dan bevond ik mij ineens middenin de hel.
En het is puur lijden en pijn en angst in de hel..... Het ooit voorgespiegelde beeld werd wakker en werd mijn werkelijkheid........

Ik spreek er nu over in de verleden tijd.... De hel uit mijn jeugd is verleden tijd geworden.
Ik deed een Licht aan in mijn ziel. En toen verdween de hel, loste op. Werd het mij duidelijk (en dat wist ik met mijn denken al heel lang) dat dit soort machtsmiddelen gebruikt worden om de mensheid tot slaaf van de angst en van de kerk te maken.

Ook vandaag worden deze en andere gewelddadige beelden en ideeën nog de wereld in geslingerd.
Niet alleen door de kerk, ook door de politiek, door de overheid. En de TV heeft hierin een alles overheersend negatief effect! Vooral voor kinderen is dit psychische en emotionele mishandeling!
Beelden werken indringend op het wezen van de mens. En als volwassen mens kun je je hier nog voor afsluiten, maar een kind kan dat niet!

En nu is het bijna Michaelsfeest. Binnen de vrije scholen wordt dit feest gevierd, door met de kinderen naar buiten te gaan om de draak  te verslaan met moed en doorzettingsvermogen.
Als volwassen mens hebben we allemaal onze draken te verslaan. Nu het licht in de natuur afneemt en de donkere avonden weer wachten, kunnen de draken in ons weer 'wakker' worden.

Ik heb een tip;
Steek een Licht aan en neem het mee naar jouw draak!
Waarschijnlijk verdwijnt hij als sneeuw door de zon!
Maar ik wens je ook sterkte! Draken kunnen zeer hardnekkig zijn!







maandag 23 september 2013

Buiten.....

De herfst nadert.....
Ik geniet nog erg van buiten zijn......
Ik wil nog niet naar binnen, bij de kachel!
Ik wil een overkapping..... en een buitenkachel.....:-)


Ik breng het grootste gedeelte van de dag buiten door.
S' Morgens 'parkeer' ik mijn spinnewiel, een wol-mand en wat ik verder nog van plan ben te doen allemaal op het terras. De honden zoeken hun plek, ergens in de buurt van mijn voeten....
De kippen scharrelen rond. 
En die kippen..... daar kijk ik graag naar.
Kootje Kraai loopt met haar twee kuikens dwars door mijn groentetuin. Tja, het mag nu van mij.... Geen opkomend zaaigoed meer.....


Katrien, een grote bruine kip, weet altijd uit de ren te komen, waar de meeste kippen 'wonen'..... Het gras is bij de buren altijd groener, lijkt ze te denken..... Een maand of twee geleden ving ik haar dan....... en zette haar terug in de ren, want oooh, mijn aardbeien..... Maar nu, nu vind ik het gezellig!

En dan loopt Liefje ook nog ergens los rond. Liefje is een bange scheiterd..... Als er een andere kip in haar buurt komt, rent ze snel naar binnen, de schuur in, waar ze  overnacht. Op een regenton waar ze ook op stok gaat. Nee, ze kan niet bij de andere kippen en al helemaal niet bij de haan.
Ik denk dat Liefje 'hoog sensitief' is.....;-)  Ik voer hele gesprekken met haar... en altijd geeft ze hetzelfde antwoord; okk, okk... (ze kan de T niet zeggen.... ook zielig! ).

Nee, voor mij mogen de stormen en de regens en de kou nog heel lang weg blijven........


Er groeit en bloeit nog van alles.....
De oogst ligt nog na te kleuren.....

In de bomen die rond de tuin staan, zie ik nu dagelijks de eekhoorn. Er valt van alles te verzamelen. De bomen dragen volop vruchten...... beukennootjes, kastanjes, er staat nog ergens een appelboom met van die kleine groene appeltjes, eikels........

foto van het www
Tegen schemer komen de vleermuizen boven mijn tuin insecten vangen.....

foto van het www.
En wordt er door de vogels nog volop van de lijsterbes, de vlier en de Amerikaanse vogelkers gesnoept.

Ik geniet nog erg van buiten zijn.....!

zondag 22 september 2013

'In het bos zijn de wilde dieren'......?

Tijdens mijn wandeling vanmorgen, tref ik wederom een dood schaap aan......
Haar hoorn zit verstrikt in een dikke tak, haar hoofd ligt vreemd omhoog, de oogkassen zijn leeggegeten, de achterkant van haar lichaam ook..... Er liggen nog verse uitwerpselen.
Het schaap leeft met een kudde in een klein natuurgebiedje, tussen de akkers, net buiten het bos.....
Wie doet nou zoiets, denk ik en zoek op internet naar mogelijke opties.

De vos?
foto van het www


In alle jaren dat ik in Drenthe woon, zag ik één keer een vos. Hij stak de weg over op klaarlichte dag. Hier in het bos is een vossenhol, maar al jaren ongebruikt. Op mijn vorige woonadres bezocht de vos s' nachts een keer onze kippen.... En tijdens schemer zag en hoorde Lief twee vossen die elkaar het hof maakten. Het geluid hiervan ging door merg en been...
Als ik lees dat zijn voedsel voornamelijk bestaat uit kleine en middelgrote prooidieren, zoals muizen, konijnen, kevers, vogels en eieren, en daarnaast vruchten en bessen (vooral bramen) en aas, dan vraag ik mij af, of een vos een schaap zou kunnen en willen doden, als al het andere voedsel gewoon voorhanden is.....?

De Das?

foto van het www
Toen we een tijdje in Ierland woonden zagen we de das dagelijks..... vooral dood langs de weg. Hier in Drenthe zag ik hem één keer, s' avonds in het donker, in het licht van de autolampen.... Ik weet een dassenburcht te vinden ergens in de staatsbossen, maar dat is zo'n vijf kilometer verderop....
De das eet wormen, insecten, kleine zoogdieren als konijnen, muizen en mollen, insecten en alle soorten bessen. Nee, ik denk niet dat hij een schaap aanvalt!

Een Marter dan?

foto van het www.

De marter zag ik nog nooit in levende lijve.... Wel vonden we hem twee keer dood aangereden hier voor op de weg. Naar alle waarschijnlijkheid woonde hij dus in het bos. Er zijn boommarters en steenmarters, maar het verschil tussen beide vonden we toen moeilijk vast te stellen.
Hij eet vooral muizen, ratten, woelmuizen en eekhoorns en ook wel bessen.

Woont er dan toch al een wolf in Drenthe?

foto van het www.
Ach nee, vast niet!
In de vrije natuur zag ik ze (gelukkig) nog nooit, want dan ga ik toch wel heel hard rennen denk ik....... In de dierentuin vind ik ze doodzielig!

En na deze zoektocht op internet, weet ik eigenlijk nog niet wie er nou een schaap dood.....
Hebben jullie een idee?
Kijk, een foto van het dode schaap;

Wat nog zou kunnen is dat het dier zelf verstrikt is geraakt in die dikke tak, en daar langzaam dood aan is gegaan en nu een lekker hapje geworden is voor de aaseters.....?

zaterdag 21 september 2013

Wol verven met riet of .............GROEN, GROENER, GROENST ?


Via een tip van haar, kwam ik op een blog in Zweden terecht ......
Wol verven met riet pluimen zou een prachtige groene kleur opleveren.
En dat wilde ik wel eens proberen!
Bij de Zweedse blogger vond ik niet een recept, dus plukte ik een flinke bos riet en deed dit in een grote pan. Vuurtje gemaakt, aluin en wol erin en pruttelen maar.....
Zo'n anderhalf uur....
Het resultaat vond ik bedroevend........
 Met heel veel fantasie kun je hier een groene kleur van maken.......
Maar met alleen fantasie, kom je er ook niet in het leven, dus stapte ik de dag erna weer op de fiets en plukte dit keer alleen de bloempluimen..... (met de stengels van het riet kan je geel verven) en bij thuiskomst had ik 1300 gram pluimen én een flinke verkoudheid opgelopen :-)  Riet groeit voornamelijk in het water.  En ik stond op blote voeten, met het water tot aan mijn knieën te plukken.....

De volgende dag zette ik opnieuw de pan op het vuur. Bovenstaande wol deed ik wederom in de pan, aluin erbij en dit keer was ik tevreden met de kleur, alleen niet zo met de kleur op de foto.....


Ik deed nog een derde bad, wat precies dezelfde kleur opleverde als het tweede bad, dus ook nog een vierde bad......



En op de foto lijkt het geler dan in werkelijkheid. Ik vind het een 'mooie' lichte groene.
Maar, ik mis nog steeds een donkere groene......

En, wat ik deed; 100 gram wol, 15 gram aluin, 400 gram rietpluimen.
Alles bij elkaar in een pan, flink roeren, langzaam verwarmen tot tegen het kookpunt.
Anderhalf uur tegen het kookpunt houden.....

Maar....... het wordt dus alsnog verven van gelen met blauwen om bij groen uit te komen...!

donderdag 19 september 2013

Lieve Koning en Koningin........

foto van het www.

Een gouden koets, een Koning en een Koningin.....
Een sprookje, we leven in een sprookje!
De Koning zit op zijn Koningsstoel, zijn vrouw, in haar gouden kleedje zit naast hem.
Hij heeft een stapel papieren in zijn handen en leest voor, nee, niet uit eigen werk!
Zijn onderdanen hebben een eigentijds sprookje voor hem geschreven...... het gaat over geld en over macht en over een volk wat afhankelijk is geworden van dat geld. Wat onmachtig is geworden om zelf na te denken en te handelen....
Hij leest maar door, over financieringstekorten en over werkloosheid en het creëren van nieuwe banen.....
De Koningin, in haar gouden kleedje, zit onrustig naast hem, met een van angst verwrongen gezicht.
Ze weerspiegeld zijn boodschap aan het volk........

Het publiek in de zaal -  Zijn onderdanen -  kijken met uitgestreken gezichten toe...
Mannen in onberispelijk pak, Vrouwen met enorme flamboyante hoeden...
Ze zien er levenloos uit!
"Leest de Koning hun zelfbedachte sprookje wel goed voor"?

En ik?
Ik zit ontgoocheld achter mijn computer, te kijken naar een Koning en een Koningin.
Die geen Koning en Koningin meer zijn.
Ze doen mee in het grote spel, ze hebben hun macht en hun kracht weggegeven aan de Machthebbers van dit moment...
Geen enkel woord komt uit hun eigen Bron...
Waar hebben we dan nog een Koning en Koningin voor nodig?

Lieve Koning en Koningin,
Weten jullie wat ik het allerliefst zou willen?
Als jullie volgend jaar weer op die Koningsstoel gaan zitten, willen jullie dan een ECHT sprookje voorlezen?
Eén die uit de Bron komt.....
Eén die voedt en inspireert, één die blij maakt en het volk vleugels geeft...
Eén die verhaald over hoe machtig en krachtig en mooi en liefdevol en wijs de mens kan zijn.....
Eén die ons terug voert naar onze eigen Bron.
Lieve Koning en Koningin.......
Zouden jullie dat wel willen doen?

Met vriendelijke groet,
Gewoon Hannah






maandag 16 september 2013

Anastasia



Ik lees een boek.............
Wauw, wat een prachtig boek......
Ik lees het mondjesmaat, woord voor woord, bladzijde voor bladzijde......
Nee, ik ren er niet doorheen, zoals ik ook wel kan doen.
Ik proef het met mijn tong, geniet van iedere hap en doe het langzaam, heeel langzaam...
Alsof ik de liefde bedrijf en het orgasme uitstel, want ik wil genieten.... heel lang genieten.....!

Ik kreeg een tip van Haar; Dát boek moet je eens lezen! Een vriendin van me las het en stuurde het via de post naar me toe. En er zijn nog vijf delen!
Het boek heet; Anastasia, de zoemende ceder, geschreven door Vladimir Megre

Ik BEN Anastasia, of liever gezegd, ooit was ik Anastasia......
Maar ik ben op weg om haar weer te worden!
Een vrouw, zoals een vrouw bedoeld is. Of misschien moet ik zeggen, een mens zoals de mens bedoeld is te leven op aarde.....



Anastasia gaat slapen zodra het donker is. Ze slaapt in één van de schuilplaatsen van de dieren, meestal een berenhol. Als ze wakker wordt, voelt ze allereerst een overweldigende vreugde......
Ze loopt het grootste deel van de tijd half of helemaal naakt rond en voedt zich met pijnboompitten, kruiden, bessen en paddestoelen. Ze verzamelt zelf niets en legt ook geen voorraden aan, zelfs niet voor de winter. Een grote groep eekhoorns doet dat voor haar; zodra ze met haar vingers knipt, proberen de aanwezige eekhoorns elkaar te snel af te zijn om met een gepelde pijnboompit op haar uitgestrekte hand te springen..............

Nee, dit is geen sprookje! Zo zouden wij ook kunnen leven! Deze vrouw leeft NU, anno 2013 !
En hoe ze leeft.....
Ik hoor in haar woorden de visie, van Rudolf Steiner, van Drunvalo Melchizedek, van Little Grandmother, van Christus en van Boeddha.... met dit verschil;
Zij 'leeft' het!

Dank je wel Stella (heb ik je nog niet ontmoet !) en dank je wel Joke én dankjewel Anastasia!
Ik word ontzettend blij van dit boek...... er komt 'licht' uit!
Over een vrouw die ik ken...... die ik ben, die ik was én die ik weer worden wil....!

En als toevoeging...... Op de bron van Urd, een ander blog, van iemand die ik erg graag lees, staat een volledig andere mening over dit boek.  En dat vind ik leuk!
............. Hoe twee vrouwen een boek heel verschillend kunnen 'ervaren'!

vrijdag 13 september 2013

Over Reuzen.......




Noah had gisteren een intensieve dag.....
In haar klas vertelde een jongetje dat zijn kleine vriendje van twee jaar vermoord is door zijn vader......

Ogenschijnlijk reageert Noah niet, geen vragen, geen opmerkingen, niets.......
Ze trekt zich terug op haar kamer en gaat muziek luisteren. Dát doet ze eigenlijk nooit!
Daarna kijkt ze een film: Jack and the beanstalk.......

Als ze in bed ligt, roept ze me na een half uur, angstig......
"Het is zo donker in de kamer", "Als ik mijn ogen dicht doe is er steeds een reus, die mij kwaad wil doen", "Ik wil nog graag een kus, want dan gaat 'die donkere muur' weg en is er een spoor van licht naar jou toe"..........

Ik doe een lichtje aan en zit op haar bed.....
We praten over de reus..... als ze haar ogen dicht doet is hij er weer.....
"Je kan je net zo groot maken als die reus", zeg ik...
Met je IK, niet met je lichaam natuurlijk, maar wel met je voorstellingsvermogen......., doe het maar....! En dan kan je gewoon praten met die reus en zeggen HEY, ben jij er ook? Wat gezellig! Wat zullen we samen gaan doen?
Ze kijkt me ongelovig aan. Doe het maar, zeg ik nog een keer.......
Ze doet haar ogen dicht en lijkt het te doen..... en ze lijkt zich te ontspannen.
We zoenen nog tien keer..... en zeggen onze dagelijkse mantra.....
Welterusten, slaap lekker en tot morgen.....
Op de gang laat ik een lichtje branden....

Beneden gekomen peins ik over mijn reuzen.....
"Waar ben ik nog bang voor".....
Noah hoor ik niet meer......

donderdag 12 september 2013

"Zorgen"........

Waar is de liefde,
waar is het licht?

Wij leven in een zorgstaat...
Dat betekend, kort door de bocht, dat we voor elkaar zorgen in Nederland..
In de praktijk betekend het dat we maandelijks een bedrag af staan, wat ten goede komt aan de 'zorg'.... voor alle mensen die zorg nodig hebben....
En daarmee lijken we onszelf te ontheffen van zorg voor de ander...
Want HEY......... ik betaal toch al voor jou....
Ga maar naar de dokter, de psycholoog, zoek desnoods een kruidenvrouw, je krijgt het vast wel terug van de verzekering........
Ik wil lekker slapen....!

En als je zelf ziek wordt, dan ga je naar de dokter....
En die maakt jou weer beter....
Hij schrijft een recept, je gaat naar de apotheek en je krijgt een MEDUCIJN. (pippi taal)
Makkelijk toch!
Alles opgelost.
Iedereen tevreden.
Zo doen wij dat in Nederland.......
En dan kunnen we allemaal lekker slapen.

Hm, maar soms werkt dat systeem niet........
Dan gaan mensen niet naar de dokter, niet naar de psycholoog, zelfs niet naar een kruidenvrouw....
En als het dan mis gaat, dan kunnen we het systeem de schuld geven,
of de persoon in kwestie......
had hij maar om hulp moeten vragen.... !
onze schouders ophalen
en lekker gaan slapen,
want,
Hey, we betalen toch voor die zorg?
Eigen schuld, dikke bult!

Waar is het licht,
waar is de liefde?

Op Fietse.....op zoek naar riet!

Al twee dagen zit ik op de fiets, om de omgeving af te struinen naar riet.........
Deze plant zou prominent aanwezig moeten zijn aan waterkanten, maarrrrr
Twee kilometer in de omtrek van mijn huis zijn drie plassen, waarschijnlijk turfgaten en ik veronderstelde het daar wel te kunnen vinden, maar........... ik vind het niet!
En dat was eigenlijk niet zo heel erg.
Want de lucht is prachtig, de zon schijnt en ik struin tussen de schapen die in een paar van die afgezette natuurgebiedjes grazen.



Tja, dit vond ik ook.......
Nee, aan dit vachtje heb ik niets meer, maar het krioelt er van de kleine diertjes, die langzaam maar zeker het schaapje oppeuzelen.

En dit schaap is wat afgedwaald van de kudde.....
Als ik naar haar toe loop, 'rent' het schichtig weg... één achterpoot bungelt bewegingsloos met haar mee...
"Wordt er niet voor die kudde gezorgd" vraagt Noah, als ze de foto's ziet......
Nee, blijkbaar niet, maar ik weet ook nog niet of ik dat  erg vind.
De natuur gaat zijn gang!


Vandaag ga ik wederom op zoek en ik fiets  naar het paradijs,  want daar groeit riet..... dat weet ik zeker!
En, ik heb gelijk!





En met een grote bos riet, fiets ik huiswaarts.
En wat ik er mee ga doen? Riet schijnt een prachtige groene verfstof  te geven.
Ik ben bijna klaar met de hoeveelheid gesponnen wol, die ik nodig heb om een trui te breien voor Noah. En Noah wil een groene trui..... met een regenboog er op.... en een capuchon van een zonnebloem..... Dus......
Binnenkort ga ik verven! Ik kan bijna niet wachten!

 Ahhh en omdat ik het zo'n vrolijk liedje vind in het Drents.......
Deze nog een keer http://www.youtube.com/watch?v=d1bYRaihts0

woensdag 11 september 2013

Licht



En vandaag
brand ik een kaars
voor alle moeders, die hun kinderen moeten missen...
voor alle vaders, die komen tot wanhoopsdaden....
voor alle kinderen, die te vroeg de aarde moesten verlaten....

en zend daarmee licht
naar al het verdriet en wanhoop
op aarde....


zondag 8 september 2013

Voor Beth



Vorig jaar, ergens in de zomervakantie, begon ik met het maken van een pop.
Bij de eerste pop ging alles mis wat er mis kon gaan, dus maakte ik een tweede pop.
En noemde haar Merlina......
Waarom?
In het bos waar ik woon, is ook een natuurkampeerterrein. En op een dag, nog voor de vakantie begon, stond er ineens een volkswagenbusje..... zagen we twee vrouwen en drie kinderen - twee jongens en een meisje - twee honden en naar later bleek, woonden er in dat busje ook nog zeven katten.......
En zoals dat dan gaat, we raakten aan de praat en Noah raakte aan het spelen.

Hebben de kinderen al vakantie.... vroeg ik......
Oh, wij geven de kinderen zelf les!
De twee dames bleken zussen te zijn en zij waren vanaf januari al onderweg. Op een dag hadden ze de kinderen van school gehaald, de huur van hun huisjes opgezegd en een busje gekocht van de opbrengst van hun huisraad. En ze hadden zich uitgeschreven uit Nederland...... kinderen hebben schoolplicht en anders zouden ze voortdurend op de huid gezeten worden door allerlei instanties.
Maar, waar leven jullie dan van......... vroeg ik
Wij maken sieraden en verkopen die op markten, in de zomermaanden staan we op plekken in de natuur en eten we bessen, rapen aardappels, plukken appels......
En langzaam ontvouwde zich een verhaal van twee vrouwen die hun droom leefden......
Hun ouders hadden een boot gehad en waren altijd onderweg geweest, terwijl zij, de beide dochters naar kostschool moesten en alleen in schoolvakanties bij hun ouders waren.
Wij willen reizen en in de natuur zijn en precies doen waar wij zin in hebben. Wij denken dat we onze kinderen de tijd van hun leven geven, misschien houden we het nog een jaar vol, misschien langer......

Na anderhalve week vertrokken ze weer...... richting de Veluwe....
Alles wat er in mijn tuin groeide en al te eten was, kregen ze mee.... en eieren natuurlijk.
Ik vond het twee stoere vrouwen... die hun 'mannetje' stonden!
Noah was een dag of wat ontroostbaar, ineens weer zonder speelkameraadjes.
Het meisje  heette Merlina........
En Merlina had van die mooie bruine ogen en donker lang krullend haar....
De pop die ik toen aan het maken was gaf ik haar naam.

En morgen.... morgen vertrekt pop Merlina naar baby Beth.... in Ierland.
Baby Beth is de kleindochter van mijn zus, dochter van Eva, mijn nicht.
Mijn zus deed op een dag bijna hetzelfde, al heel wat jaren geleden. Zij schreven zich uit in Nederland en vestigden zich in Ierland.....
Beth is vernoemd naar mijn moeder, het eerste achterkleinkind wat mijn moeder niet heeft vastgehouden.

Dag pop Merlina,
Ik hoop dat je een klein meisje 
heel gelukkig gaat maken!

donderdag 5 september 2013

Vlierbessen: Plantaardige verfstof én Natuurlijke genezer

Soms.........
Zitten er te weinig uren in een dag!
En vandaag is zo'n dag.


Al dagen zijn we op zoek naar vlierbessen en 
gisteravond vond Lief een aantal bomen dichtbij huis, 
waar al flink wat rijpe vlierbessen te plukken waren.
Hij plukte 2200 gram.... goed voor 2 liter sap, dacht ik.
Het werd anderhalve liter vlierbessenlimonadesiroop!
Maar, het is een intensieve bezigheid!
Bronchiën, foto van het net... Bijzonder hoe de vormen overeenkomen....



Dit is het recept.
Ris de zwarte bessen van de takjes, haal de onrijpe ertussen uit (deze zijn giftig)
 en was de bessen (en vooral dat rissen kost veel tijd!).
Zet een pan op het vuur met de bessen en iets water en kook het geheel zo'n twintig minuten, tot de bessen openbarsten. Zeef de inhoud van de pan d.m.v. een neteldoek of een fijne zeef. 
Dat wat overblijft is vlierbessensap.


Zet de pan opnieuw op het vuur met een zoetstof in de verhouding 1 : 1.
Ik gebruikte ongeraffineerde rietsuiker.
Kook dit tot het een geleiachtige vloeistof wordt en giet het 
kokendheet in voorverwarmde steriele flessen. 
Flessen meteen afsluiten en een aantal minuten op hun kop.
Zet het koel en donker weg.



Hier kun je o.a. lezen waarom het maken van vlierbessensap zo waardevol is. In de afgelopen twee jaar maakte ik deze sap en gebruikten we het de herfst en wintermaanden dagelijks. Een klein scheutje in een toetje of aangelengd met kokend water.

Einde verhaal, zul je denken.....
Zij het niet dat ik gisteren een blogbericht las bij haar
Dat kan ik ook dacht ik :-)
Normaal gesproken ging de overgebleven 'prut' van de bessen mondjesmaat naar de kippen, 
(die hier goed tegen kunnen), 
maar vandaag besloot ik er mee te gaan verven.
Terwijl het sap staat in te dikken op het vuur, 
zet ik er nog een pan naast om 100 gram wol voor te beitsen met 15 gram aluin.
De bessenprut doe ik in een zak in een pan water en zet deze ook op een zacht vuur.
De voorgebeitste wol voeg ik toe aan het verfbad.


Zo'n drie kwartier tegen het kook punt aan.
Laten afkoelen in het verfbad en een scheutje ammoniak toevoegen.
Het recept wat ik vond op het net beloofd een kleurvaste tint!

En dit is het resultaat....




Hm....
En aan anderhalve liter siroop hebben wij niet genoeg om de winter door te komen.....
Dus mag ik nog een keer!

woensdag 4 september 2013

Pompoenen

Ik zaaide in het voorjaar denk ik zeven pompoenplanten.....
Er gingen er wat dood, ik zaaide er wat bij.
Als snel waren er drie planten die begonnen te bloeien en vruchten gingen vormen.
Van die kleine gele balletjes, 
die langzaam groter werden en nu wel op hun top grootte zijn 
en nu oranje kleuren.

Die andere vier planten gaven ook bloemen, maar er ontstonden geen vruchten...
Jammer dacht ik, volgende keer beter!
Maar wat schetst mijn verbazing toen ik een week of twee geleden 
nog eens beter keek en toen dit zag.....

'Laat ik eens wat anders doen', schijn ik gedacht te hebben 
toen ik het pompoenzaad bestelde.
Bovenstaande Pompoen is Pompoen Butternut, 
en die oranje heet Pompoen Fictor.
Butternut heeft een beetje een typische vorm ;-), 
maar is ook eetbaar!
Beiden zijn niet voor de sier!
Ik gaf nog wel eens een pompoen weg 
en dan kon ik weken tot maanden later die pompoenen 
terugvinden tussen de sierkalebassen, 
leuk op een houten bankje voor in de tuin.....

Dus, om vast in de stemming te komen van de pompoensoep, 
die de komende maanden regelmatig op tafel zal staan, 
zoek ik het recept op wat ik vaak gebruik.....
en ik doe een beetje lui; ik maak er een foto van!

Het recept komt uit het boek; vegetarisch koken, verrukkelijk en gezond.
Vaak bak ik er een brood bij....
De ZON op mijn bord
Heerlijk!




dinsdag 3 september 2013

Ver-werken.....van de oogst.

Mijn dagen vullen zich met het verwerken 
van de oogst van het seizoen
en met het verwerken
van de oogst van mijn leven.........
Voor het verwerken van de oogst van het seizoen 
zijn duidelijke richtlijnen te vinden
in kookboeken, op internet.....

Een klein deel van de oogst.....
Maak de bessen, bramen, pruimen schoon
Zet ze op het vuur en kook ze een aantal minuten
voeg zoetstof toe
en schenk ze kokend heet in 
schoongemaakte potten....

Of, maak de vruchten schoon,
zet ze  een aantal uren in pekelwater
en voeg zuur toe
al dan niet gekookt....

Guldenroede.... nieuwe oogst van vandaag.....
Bloemen die ik bewaren wil,
vanwege hun verfstoffen
hang ik te drogen in de schuur.
En als ze droog zijn,
knip je ze in stukjes
en bewaar je ze in niet luchtdichte
zakken of bakken......

 Schapenwol verwerk ik meestal ongekaard,
door te spinnen, daarna te wassen, te verven
en uiteindelijk wordt het een trui 
of een sjaal
of een babydekentje.......

Maar, hoe verwerk je nou 
de oogst van een leven?

Mijn Lief koopt nooit bloemen voor mij, maar plukt ze wél voor mij....

Daar zal iedereen zijn eigen methode voor hebben.....
Er zijn psychiaters en therapeuten en op ieder gebied wel een hulpverlener te vinden!
En gelukkig maar, voor velen.

Ik heb mijn eigen methode....
Ik mediteer, ik ben veel in de natuur,
luister naar mooie muziek,
ik fiets en ik spin,
ik pluk bloemen en verwerk 
de oogst van het seizoen......
En daarmee
de oogst van mijn leven.
En een groot voorrecht, wat ik heb....
is Tijd.
Alle Tijd van de wereld om zelf te bepalen
hoe ik die invul!

En deze spreuk,
(ja, ik ga hem toch plaatsen......)
Deze is ook op internet te vinden ;-)
Deze spreuk heeft grote geestkracht
en helpt mij
om te beseffen
dat ik Niets
alleen hoef te doen!

De grootste zonnebloem in mijn tuin.


In de reine stralen van het licht
glanst de Godheid der wereld op.
In de reine liefde voor alle wezens
straalt de Goddelijkheid uit van mijn ziel.
Ik rust in de Godheid der wereld;
ik zal mijzelf vinden
in de Godheid der wereld.
Rudolf Steiner.