vrijdag 30 augustus 2013

De bosuil

foto van pinterest

Ik blijf nog even bij de dieren in het bos.....
De bosuil, dit seizoen heb ik hem nog niet gehoord en zijn braakballen nog niet gevonden.
In de jaren dat ik in Drenthe woon, was de bosuil toch altijd aanwezig, vaak in de augustusmaand.
Dan kwam hij rusten op het dak van ons huis, vlakbij het slaapkamerraam en maakte hij dat bijzonder mooie, beetje onheilspellende geluid.
Of ik hoorde haar achter in het bos roepen en dan kwamen er antwoorden van haar jongen, die blijkbaar nog gevoerd moesten worden....
Of die keer, dat ze s'avonds laat in een hoge den in de buurt zat, we konden haar silhouet zien.
Lief kan goed geluiden na doen en dus ook het geluid van de bosuil..... Ze kwam dichterbij... op zoek naar haar vermeende soortgenoot. Het was magisch!
En die keer, dat ik veel pijn had, de uil was in de buurt en maakte dat geluid.
Ik deed haar na.....
Moet je ook eens doen....
Het geluid moest diep uit mijn buik komen en het had dezelfde trilling als mijn pijn...
Alleen voegde het ook nog iets toe!
Troost!

http://www.youtube.com/watch?v=ru4ExqN7ZZw

Hé Uil, waar ben je toch?

donderdag 29 augustus 2013

Ont-moetingen.....

Dit boek heb ik al jaren in mijn bezit. Bij het boek horen 44 kaarten, waarop een dier staat afgebeeld. In de tijd dat ik in de stad woonde, trok ik nog wel eens een kaart en las dan de bijbehorende boodschap.

In het voorwoord staat;
De dieren, onze medeschepselen, vertonen gedragspatronen waarin iedereen die slim genoeg is om hun levenslessen op te merken, helende boodschappen kan ontdekken. Deze kostbare geschenken van helende kracht zijn gratis.

We hebben bepaalde aspecten van de lessen van deze broeders en zusters uitgekozen om de lessen te weerspiegelen die elke ziel moet leren op de Goede Rode Weg. Deze lessen zijn; wees menselijk, wees kwetsbaar en zoek heelheid met al wat bestaat. Zij vormen een onderdeel van de weg naar kracht.

Kracht wordt gevonden in de wijsheid en het begrip van je rol in het Grote Mysterie, en door elk levend ding als leraar te eren. De lessen zijn eeuwig en zij staan altijd ter beschikking. Als het leren voorbij is, is ook de magie en het leven voorbij.

Nu ik in het bos woon en dagelijks hierin vertoef, trek ik geen kaarten meer. Ik kom de dieren in levende lijve tegen. Reeën, vossensporen, rupsen, vlinders, bijen, eekhoorns, uilen, spechten, duiven en vandaag een dode rat.... Ik ervaar de 'helende' kracht van ieder dier, maar ook van de bomen, de bloemen, de bessen, de paddenstoelen en de stenen.
Meestal 'praat' ik met het dier, stroomt de boodschap naar me toe.... En altijd word ik blij van een ontmoeting, iedere mierenhoop bekijk ik een poosje en verwonder me dan over die enorme bedrijvigheid, iedere mier met een taak, één groot samenwerkend 'wezen'.

En soms schrijf ik er dan over, hier op mijn blog....
Maar vandaag...
Op mijn wandeling, weer over die weg, 
die weg waar alleen maar tractoren komen en verder niets, niemand.....
Vandaag ligt er midden op die weg  een dode rat.
Tsssss
Ik hou niet van ratten!
Maar ja, hij ligt daar wel....!
Ik kan er niet omheen....
 Niets in mij wil een gesprek met deze dode rat aan gaan.
Toch kijk ik er naar, vraag me af hoe hij daar komt. Ik zie een buizerd in de buurt, verderop zag ik al vossenpoep. Ik hoop dat één van beiden terugkomt om hun misgelopen hapje alsnog op te peuzelen.....
Want, nee, ik raap hem niet op, geef het geen graf....... en aai het al zeker niet!
De honden snuffelen even en lopen dan weer door, net als ik....
Thuis, zoek ik in het boek de betekenis die de schrijvers van het boek aan de rat geven......
Een fragment...
De kracht van Buidelrat maakt gebruik van een grote hoeveelheid strategie. Als al het andere faalt, houdt buidelrat zich dood. Buidelrat is in staat zich met behulp van klauwen en tanden te beschermen, maar vecht zelden. In plaats daarvan gebruikt hij voortdurend zijn voortreffelijke afleidingsmanoeuvre wanneer hij zaken niet meer in de hand kan houden. Buidelrat kan, wanneer hij dat maar wil de muskus van een lijkenlucht uitscheiden. Dit verhoogt de uitwerking van het meesterlijke spel, en brengt vijanden volledig in verwarring.

Wat zouden jullie doen als je een dode rat tegenkomt?




woensdag 28 augustus 2013

Rups

van pinterest.


Op de weg
die ik bewandel
ont-moet 
ik
vandaag
een wonderschone rups....
Met Haar vele dunne pootjes
en Haar donkere behaarde lijf
zoekt zij doelbewust
Haar weg.

Wat is je bestemming....? 
vraag ik Haar...
als ik mij
voorover buig...

Aan de kant, 
uit de weg, 
ik heb onbeschrijfelijke haast....
Onverstoord wandelt ze verder
op het door Haar verkozen pad....
Vandaag gaat Het gebeuren....
ik heb onnoemelijk haast...

   een diepe zucht welt in mij op...
en doe een stap naar achter....
Ik kijk haar na tot ze verdwijnt
en vervolg dan weer mijn pad

Met een glimlach om mijn mond 
draai ik mij nog één keer om
en roep
enigszins bescheiden
VEEL GELUK en
HET GA JE GOED!
en fluit dan beide honden.....

..........................

Een Vlinder worden....
HET zal je maar gebeuren....





maandag 26 augustus 2013

Duif is dood.....



Ik vind een dode Duif aan de rand van het bos tussen de aardappelplanten......
Duif is dood, denk ik...
Je mag zo met me mee naar huis, fluister ik....
Onhandig pak ik het dode dier aan zijn staartvleugel vast.
Niets oprapen van straat; fluistert mijn dode moeder in mijn rechteroor,
Laten liggen, zegt mijn dode vader in mijn linkeroor......


Daar loop ik dan, met twee honden aan een lijn en een dode bungelende Duif in mijn rechterhand.
Om de ongemakkelijke stilte wat te doorbreken begin ik een gesprek....
met dode Duif....
Hoe lang ben je al dood?
Huhhh, dood? Ik ben helemaal niet dood!
Nou, je bungelt er anders behoorlijk levenloos op los....
Hey, haren laten los, nagels breken af, huidschilfers dwarrelen in het rond.....
Ben je dan dood?
Je bedoeld, dat je nog leeft, als onderdeel van een groter geheel?
Zoiets ja.....


Thuisgekomen aait Noah de niet dode Duif....
Ja, hij is al helemaal stijf, wat is hij mooi,
maar, wat jammer..... hij is dood!
Lief onderzoekt de Duif.....
Geen bloedsporen, nog een jonge....., weinig vlees!
Waarschijnlijk vergiftigd.... landbouw gif......


Sorry Duif, zeg ik zachtjes tegen hem...
voor de domme mensheid....
die langzaam maar zeker de aarde aan het vernietigen is....
en ten onrechte zegt over honderd jaar
(als ze dat dan nog kunnen)
"Wij hebben het niet geweten"

Lief knipt zijn vleugels
ik aai hem nog een keer
Lief graaft een gat
en geeft de niet dode Duif terug aan de aarde......

zaterdag 24 augustus 2013

IK BEN VIJLIG.....

De pompoenen beginnen te kleuren van geel naar oranje.


Noah kijkt graag naar een dvd; De wilde kippenclub.
Het gaat over vier meisjes die ergens een caravan hebben, waar ze hun clubhuis van gemaakt hebben en dan de kippen gaan redden van oma, want oma wil ze gaan slachten.....

Mijn eerste zonnebloemen bloeien.
 Gisteren.....
"Ik ga even met het konijn wandelen in het bos mam".
"Dat is goed kind!"
Maar Noah blijft wel heel lang weg, dus ga ik eens op zoek.
Ik zoek alle bekende plekjes af, vraag hier en daar, roep, fluit en wordt steeds ongeruster!
Ze is onvindbaar!
Ik stap opnieuw op de fiets, doe nog twee rondjes en kom radeloos weer thuis!
En dan vind ik dit briefje......



Hum, dan kan ze niet ver weg zijn! En heeft ze me toch horen roepen!
Ze is haar eigen kippenclub begonnen!
En bij gebrek aan drie andere meiden sleept ze de hele beestenboel mee in haar 'caravan'.
Vlak achter onze tuin staat een oude paardentrailer.... ze was vlakbij!

Op de foto niet te zien, maar er zit een kip tussen haar benen......
Ik lijst het briefje in...
En hang het boven mijn bed!
Een prachtige mantra voor moeilijke momenten...
Ik ben vijlig!


woensdag 21 augustus 2013

Over courgettes, courgettes ....én courgettes.

Er staan op dit moment drie grote vrucht gevende courgette planten in de tuin
"Courgettes; wat moet ik nou met courgettes......."
Dat was een vraag van haar toen ik ze haar laatst aanbood.
Nou, zo onderhand weet ik ook niet meer wat ik er mee moet doen...
Ik denk dat ik al zo'n tien kilo courgettes plukte! Courgettesoep, courgettes bij de rijst, de macaroni, in de groentetaart..... gebakken courgettes, gekookte courgettes. Recepten genoeg te vinden!
Én, ik geef ze weg! 
Wie er langs komt krijgt courgettes mee naar huis,
net als eieren....
(want daar heb ik er ook gemiddeld zes van op een dag....:-)).

Courgettes inmaken.... Dat deed ik nog nooit!
Maar ik at er al wel eens van én vond het lekker!
Dus, plukte ik gisteren twee kilo courgettes;

En,... maakte ze 'in'.
Dit is het recept...







Mijn mosterdzaad was op, dus gebruikte ik gewone mosterd...... 
Dat zie je 'drijven'.
En suiker gebruik ik zo min mogelijk in mijn voeding, 
dus gebruikte ik in plaats daarvan appeldiksap.

Het resultaat... Ingemaakte courgettes!
Kan ik de rest van het jaar bij ieder maaltijd zoetzure courgettes eten.....
Ik verwacht nog kilo's !

maandag 19 augustus 2013

Moestuinmaandag week 34

De vakantie is voorbij.....
Het kind is weer naar school.
De structuur in ons leven komt weer terug.
Wat moet ik allemaal doen, wat ga ik allemaal doen......?
Op de voorgrond een komkommer, eindelijk zie ik het verschil!

Mijn huis is vies, ik stel het al dagen uit.
De vloer moet gedweild, de vliegenpoep van de ramen.
De bedden moeten verschoond en oh, 
de wasmachine zit al weer vol.

De tomaten hebben nog weeeeken zon nodig voor ze rijp zijn

De vakantie is voorbij......
Mijn tuin die groeit maar door,,
de courgettes moeten verwerkt
en ook de augurken willen ingemaakt,
maar oh de azijn is op....

Vandaag tel ik dertien pompoenen...... ik ben blij!!!

Die pop die moet nu af,
die boeken wilde ik nog lezen,
wat is dat gasfornuis toch vies
en ook de bestek la wil weer schoon.

Ze groeien waarheen ze willen......

Pfff, de was moet nog opgevouwen,
de boeken nog ingeschreven,
die broek moet eens genaaid,
en de sokken nodig gestopt........

Ook de augurken en komkommers 'barsten' uit hun kasje....
Ik wil nog bloemen plukken,
die verfstoffen nog bestellen,
de mail nog beantwoorden
en de bessen nog verwerken....


Oooh en die appeltjes, die appeltjes die appeltjes :-)

Hoe laat is het?
Tsssss, al weer half twaalf,
Ik ga wat doen,
Want, de vakantie is weer voorbij....

Moestuinmaandag is een initiatief van haar

zaterdag 17 augustus 2013

Geniet zachtjes van de aarde......

Voor de ouderbieb op school schafte ik heel veel nieuwe boeken aan.
Één van die boeken heet;
een wereld van gebeden
verzameld door
jeremy Brooks

Er staan prachtige gebeden in uit alle landen over de hele wereld.........


Geniet zachtjes
van de aarde, 
geniet zachtjes van de aarde,
want als de aarde verwoest wordt,
kan niemand die maken.
Geniet zachtjes van de aarde.
Ivoorkust


Lieve God,
wees me vandaag goedgezind.
De zee is zo groot,
en mijn boot zo klein.
Frankrijk, gebed van Bretonse vissers


Geef ons, Heer, een beetje zon,
een beetje werk en een beetje plezier;
Geef ons ons dagelijks brood
en als het even kan, een beetje boter.
Engeland


O God
help mij om nooit een oordeel over iemand uit te spreken,
vóórdat ik twee weken in zijn mocassins heb gelopen.
Noord-Amerika, Sioux-Indianen


Vrede van de eeuwige golfslag voor jou,
diepe vrede van de altijd stromende lucht voor jou,
diepe vrede van de rust van de aarde voor jou,
mogen maan en sterren je altijd licht schenken,
diepe vrede van Christus,
de zoon van de vrede, altijd voor jou.
Schotland

Sterker nog.........Van leven ga je dood!

Vroeg of laat, uiteindelijk gaan we allemaal dood.
Dat is de enige zekerheid die we hebben in het leven.
En die dood
die kwam ik vaak tegen.......

Bij Jeanet, een meervoudig gehandicapt kind, zestien jaar, bij wie we op een dag zagen dat ze allemaal rode bultjes had en dachten dat het de mazelen waren......
Het bleek leukemie te zijn..... ik zat naast haar bed toen ze de liters bloed weer 'over gaf' die haar broer haar gedoneerd had........en binnen drie maanden was ze dood.......

Of die oude man van vierentachtig, die toen hij vijfentwintig was polio kreeg. Hij werkte in de tropen en liep daar het virus op. De rest van zijn leven zat hij in een rolstoel. Hij ontmoette de liefde van zijn leven, kreeg twee gezonde dochters, reisde de hele wereld over als geoloog en ging uiteindelijk dood aan een hersenbloeding..... ik was er bij......

De dood 'leefde' ook in mijn buik, drie miskramen kwamen langs, Drie levens gingen dood, voordat ze één stap op aarde hadden gezet.

De dood.
Ik leer er mee leven.

En in dat leven ben ik een vrije vrouw, maak ik keuzes en neem ik besluiten op basis van mijn kennis en ervaringen, leef ik het leven op mijn manier. Loop ik mijn pad.
Ben ik GEEN christen, maar hou ik wel van Christus, ben ik GEEN moslim, maar aanvaard dat er moslims zijn, ben ik GEEN antroposoof, maar hou ik van Steiner, ben ik zelfs GEEN boeddhist, maar ben ik diep dankbaar dat Boeddha ooit op aarde was.

Het leven is vol gevaren. Het bos zit vol teken.... en van een tekenbeet KAN je dood gaan.
Als ik in de auto stap en mij in het verkeer begeef kan ik een ongeluk krijgen, ik rook en ook daar kan ik dood aan gaan, van teveel suiker eten, bespoten groenten tot mij nemen, zwemmen in te diep water, van gewoon lopen over aarde, kamperen in een tent..... ik kan er dood aan gaan.

Maar HEY, ik ben een vrije vrouw,
ik maak mijn keuzes,
neem mijn besluiten
en kies om te leven op MIJN manier.
Dat is namelijk een RECHT wat ik heb.

En als jij bang bent, dan begrijp ik dat,
als jij pijn hebt, wil ik helpen om jouw pijn te verlichten,
als jij me niet begrijpt, wil ik  mijn best doen om mezelf nog een keer uit te leggen,
en als ik jou niet begrijp, wil ik naar je luisteren.....
laten we elkaar ont-moeten, zonder stellig overtuigd te zijn van ons eigen gelijk.....

Want  HEY, we zijn VRIJE mensen,
we maken onze keuzes
nemen onze besluiten
en lopen allemaal
ons eigen pad!
Dat is ons aller RECHT.



vrijdag 16 augustus 2013

Leven is gevaarlijk!


van pinterest


Ik lees geen krant, kijk geen tv en luister af en toe naar de radio..... Ik schreef het al eerder.....
Dan bestaat het 'gevaar' dat ik van NIETS weet, dat ik niet weet waar de rest van Nederland van wakker ligt, zich over opwind, waar zelfs de minister president (hoe heet die man ook weer?) al over gesproken heeft.....
Maar,
Gelukkig  heb ik een Zusje...... en die doet dat allemaal wel.... dat van die krant en die tv.
Iets over de mazelen en over inenten. Dat er heeeeel veel mensen, ik geloof vooral kinderen, ziek zijn van de mazelen.
En.... ? zeg ik
Het is heel besmettelijk.
En.....? zeg ik
Daar hoor je je tegen in te enten, want als je dat niet doet wordt je ziek!
En.... ? zeg ik
Als je ziek wordt kun je dood gaan.
Ja, Ja, het leven is gevaarlijk!.... zeg ik
Eerst zeiden ze dat het de schuld is van de Gereformeerden, de zogenaamde bijbelbeltmensen, maar het is onderzocht wie de schuldigen zijn!
Wie....? vraag ik
Eén op de vijf is Gereformeerd, de andere vier zijn Antroposofen.........!
ZO, ZO, de Antroposofen!
Hoeveel doden zijn er al gevallen..........? vraag ik
Geen één.... zegt ze.
Stomverbaasd kijk ik haar aan..........
Maar waar gaat dit dan over Zus? Mogen we niet meer ziek worden?
Is Nederland bang om de Mazelen te krijgen? 

Ben ik blij dat ik in het bos woon, ver weg van al die Nederlanders.
Angst is namelijk ook heeeel besmettelijk!




woensdag 14 augustus 2013

Schier....

Gisteren zag ik EINDELIJK de zee.......
Ik heb genoten van de golven, van de wolken, van de zon,
van het zoute water op mijn lippen, de wind door mijn haar, 
het zand tussen mijn tenen, 
de branding, de wandeling door de duinen,
het vinden van schelpen met gaatjes,
het zien van zeehonden........huh zandhonden.....
en ik heb  me voorgenomen........
hier veeeeel vaker van te gaan genieten!
























En wist ik niet dat er zoveel mensen met mij mee genoten...........
Op het eiland ben ik ze niet tegengekomen!

dinsdag 13 augustus 2013

De natuur.

Ik wandel al vroeg in de ochtend met de honden.
De zon schijnt.
De lucht is stralend blauw.
Met van die mooie witte wolken.
Het is fris, maar prettig fris.
De honden heb ik aangelijnd.
Ik heb helaas geen fotocamera mee.
Maar ik vraag me af of het me gelukt zou zijn om wat ik zie, te kunnen vastleggen met mijn camera.
Ik sta minutenlang stil, diep geraakt.....


In het aardappelveld staan twee reeën.
Ze kijken naar me, maar gaan ongestoord verder met het eten van het loof.......


Boven die reeën, in die stralend blauwe lucht, komt uit een wolk een regenboog........
Dat heb ik nog nooit gezien.....
Het regent niet eens............!



En terwijl ik sta te genieten van de reeën en de regenboog
Zie ik voor mij op het pad een klein stipje....
Het wordt steeds groter.
Ik sta uit de wind....
Er komt een prachtig grote haas naar mij toe gewipt.
Heeft niets in de gaten.........
Maar de honden wel! Die willen er naar toe!
En verjagen daarmee de haas
en de reeën.

Uiteindelijk draai ik mij om,
terug naar huis
en loop dwars door een hoog grasveld
met de zon in mijn gezicht......
In het hoge gras, zijn de lange halmen gebogen.
En in die buiging
zitten duizenden spinnenwebben


Wat is de natuur mooi........
en troostend!

Alle foto's zijn van pinterest.

zondag 11 augustus 2013

Mijn vader....


Nee, niet mijn vader...


Ik ben tien jaar. Iedere zaterdag moet ik naar de slager, de wekelijkse boodschappen doen. Mijn moeder schrijft een briefje. Dat is eigenlijk niet nodig, want ik weet al wat er op staat....... Twee pond rundergehakt, tien schnitzels (dat eten we iedere zondag), twee ons rosbief, twee ons achterham.......
Naast mij staat een vader met zijn dochter. Ik moet ze minutenlang geobserveerd hebben, want NU weet ik nog wat ik dacht......  Zo'n vader wil ik ook! De man luisterde naar zijn dochter, praatte met haar, aaide haar over het hoofd........ Het was duidelijk dat hij van zijn kind hield.
Op de terugweg naar huis begin ik alvast aan de rosbief.... Eerst één plakje, nog één.....

Mijn vader en ik, wij zijn nooit vrienden geworden. Mijn vader was het negende kind van mijn moeder,
Nee, ze baarde hem niet, ze koos hem als vader voor haar kinderen.
Maar een vader werd hij nooit voor mij......
In mijn beleving is hij nooit ouder geworden dan een jaar of acht. Met ons, zijn kinderen moest hij altijd strijden, strijden om de aandacht van mijn moeder?

Mijn moeder sneed zijn brood in stukjes, sneed zijn vlees, pelde zijn sinaasappel, streek zijn overhemden en maande hem op tijd zijn medicijnen te slikken....... tot aan zijn dood.
Mijn vader bleef haar kind....

Mijn vader.......
Sinds zijn dood heb ik de strijdbijl begraven.
Is het lekker rustig in mijn hoofd!
Kan ik eindelijk dankbaar zijn dat hij mijn vader was.....
Dat er altijd eten en drinken, een dak boven
mijn hoofd en kleding was....
én....ben ik dankbaar voor wat hij niet deed...
Dat hij met zijn vingers van me afbleef....
Want heel veel jaren later in mijn leven kwam ik erachter
dat hij daarin een uitzondering was.
De vaders van mijn schoolvriendinnen zaten
op zondag als brave burgervaders voor in de kerk,
maar hun dochters hebben heel veel meer te doen,
dan alleen een 'strijdbijl' te begraven.........

Mijn vader overleed eerder dan mijn moeder.
Op Haar sterfbed vraagt een broer aan haar; "Vind je het fijn mam, om papa straks weer tegen te komen"?
"Nee hoor, zegt ze; die heb ik mijn hele leven al gezien, dáár hoef ik niet voor dood te gaan".

zaterdag 10 augustus 2013

Is het water in de zee zout, omdat de vissen huilen?

Vakantie 2013


Bidden zij voor het eten, omdat ze hopen, 
als ze hun ogen open doen, dat er toch patatjes staan 
in plaats van aardappels......?



Waarom is de lucht blauw? En niet groen of geel?



Als jij dood bent, kan ik dan nog steeds met je praten?

Foto gemaakt door Puur Arnika


Hoe weet je of God bestaat.



En......... Hoe kan jij al die dingen weten?


Vragen, vragen, vragen...
Eindeloos veel vragen...
Iedere dag opnieuw!
Ik geniet er van....
Van die dochter van negen!
En mijn antwoorden?

"Wat denk je zelf "?