zondag 29 december 2013

De 13 Heilige Nachten, dag 5

"Naarmate de liefde toeneemt, valt de angst voor de dood en de vernietiging weg......"

Het Nu is tijdloos en eeuwigdurend. Het hier is overal. Dus hoef je nergens heen en nergens anders te zijn.
Vragen met betrekking tot dingen anders dan wat er hier en nu voor je neus staat, gaan je absurd en onbelangrijk voorkomen. Uiteindelijk vallen ze gewoon weg.

Zekerheid vervangt onzekerheid,
waarheid vervangt onwaarheid,
zijn vervangt worden.

Naarmate de liefde toeneemt en naar allen uitgaat,
valt de angst voor de dood,
voor de vernietiging of het niet bestaan weg.

Zelfs het antwoord op de vraag
of je leeft of dood bent, is niet erg belangrijk meer
wanneer je boven de beperkingen van de stoffelijke wereld
uitstijgt.

Hoe meer je samensmelt met het Eeuwige Zelf
dat niet geboren wordt en niet kan sterven,
des te meer je alles kunt loslaten
wat je afgescheiden houdt van elkaar
en van God.

Dit is de toestand waarin je verkeerde
aan het begin van je reis door de stoffelijke wereld
en het is de toestand waarin je aan het eind weer verkeert.

Al het andere is een droom die gevoed wordt
door het geloof in een afzonderlijk ik
en de angst en het schuldgevoel dat daarmee gepaard gaat.


Hier valt wat zichtbaar is weg in het onzichtbare,
wat gezien wordt valt weg in het ongeziene,
tegenwoordigheid in alomtegenwoordigheid.

Het manifeste keert terug tot het niet-manifeste,
de vorm keert terug tot het vormeloze,
het bijzondere keert terug tot het universele,
het deel keert terug tot het geheel
dat compleet en ondeelbaar is.

Hier bestaat er geen andere tijd dan het nu,
dat eeuwigdurend is,
geen andere plaats dan hier,
dat oneindig is.

Hier beweegt wat lijkt stil te staan
zich in feite beweegt met de snelheid van het licht,
en wat in beweging lijkt te zijn 
valt weg in de onbeweegijke stilte
in het midden van het draaiende rad.

Hier valt geluid weg in de geluidloosheid,
zoals de stilte
in het oog van de orkaan.

Hier smelt het einde samen met het begin,
de periferie smelt samen met het midden,
iets smelt samen met niets.

Wat alom - overal - tegenwoordig is, is onzichtbaar.
Het is als een achtergrond
waartegen alle dingen zich aftekenen.


Wat eeuwig - altijd - tegenwoordig is, kan niet worden
onderscheiden.
Aangezien het nooit ophoudt te bestaan
ziet niemand het verschijnen of verdwijnen.

God kan niet in woorden worden uitgedrukt.
Maar als we het toch proberen zeggen we:
het is kleiner dan het kleinste deeltje
en groter dan alle manifeste werelden bij elkaar.

Het is zowel oneindig klein als oneindig groot.
Zelfs met het langste touw kun je het niet omvatten.
Zelfs met het scherpste mes kun je het niet snijden.

Daarom noemt een taoïst het gewoon
het Tao

Het is de hoogste eer op aarde.

Daarbuiten bestaan er geen woorden of concepten
maar slechts onbeschrijflijke ervaringen.

Paul Ferrini
De wetten van de liefde

"Ik ben flink aan het oefenen, maar het is nog niet eenvoudig!" :-)

3 opmerkingen:

  1. Alle foto bekeken en de tekst gelezen en de muziek geluisterd ik ben benieuwd wat er volgt.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wauw, wat een prachtige tekst. Iets in mij herkent het. Alleen iets in mij houd me tegen om dat werkelijk te geloven en te leven. Die wil het begrijpen, snappen. En dat kan natuurlijk niet.

    BeantwoordenVerwijderen