vrijdag 15 november 2013

Hulptroepen.....

Vandaag, in het bos... het is er prachtig! De stilte, het licht.....
Ik krijg van Lief een A4-tje in mijn handen gedrukt; "Lees het maar eens, er staat informatie in over een dwarslaesie"....
Het zijn kleine lettertjes, ik moet mijn leesbril opzetten.
En opnieuw valt de Boom....
Maar nu op mij...

Een enorme beuk is er bij gaan liggen.... resultaat van 'natuurkrachten'.......
Ik leg het soms even weg!
Kan het niet aan, wat daar staat!

In mijn opleiding tot Z- verpleegkundige leerde ik al alles over verlammingen, spasticiteit, dwarslaesie. Ik werkte o.a. tien jaar met meervoudig gehandicapte kinderen. Ik werkte met tilliften, sta-tafels, looprekken en rolstoelen. Met fysio- ergo- en logopedisten. Met revalidatieartsen, ziekenhuisbezoeken, gehandicapten-vervoer.... Eerst als groepsleidster, later als leidinggevende....
Het kost me moeite, nu ik thuis ben en Lief hier ver vandaan is, om verleden en heden tot één geheel te maken.
Mijn Lief, die grote sterke man, die ALLES kon. Mijn Lief in een rolstoel....?

de kleuren......
Mijn Lief heeft een incomplete dwarslaesie. En zelfs dat is Genade, want als hij een complete dwarslaesie zou hebben, zou hij zeker niets meer kunnen.
Nu is nog niet duidelijk welke functies er nog weer terug zullen komen. Met revalideren, zou hij nog kunnen gaan lopen..... kunnen nog veel lichaamsfuncties terug komen.....

De Border.... Lief mist hem erg......!
In gedachten ben ik mijn huis al rolstoel toegankelijk aan het maken.... die kast moet weg, waar laat ik de tafel, waar plaats ik het bed....?
"Maar dat bed, mama, is veel te zwaar, die krijg jij niet van de trap af"..... helpt dochter mij meedenken....
Nee, dat kan ik ook niet!
Ik zal nog veel 'hulptroepen' moeten inschakelen......!

15 opmerkingen:

  1. Lieve Hannah, wat staat jullie leven op zijn kop. Heel veel geluk gehad, maar stiekem toch ook veel tegenslag op je pad. Voor en na de boom. Je slaat je er dapper doorheen! Ik schrok erg van je verhalen. Mijn blog is door omstandigheden uit de lucht (evensneltussendoor) en ik heb weinug tijd door gebracht in blogland. Bijlezen bij contacten die ik mis zijn een reality check. Geen leven staar stil en de dagen moeten geplukt worden. Blijf de lichtpuntjes zien...samen slaan jullie je er doorheen. Hopelijk met veel hulp. Jammer dat ik niet om de hoek woon! Liefs Sacha

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Er komt een update tussendoor met prachtige foto's. Fijn opladen en ademen in het bos.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. zwaar klote.
    kan er niks anders van maken....
    veel liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Poeh zo snel als de boom viel zo snel veranderd nu drastisch jullie leven..
    Sterkte en veel kracht gewenst maar volgens mij ben jij enorm sterk en vindingrijk
    X Es

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ja...dan valt er idd weer een boom...wat een zorgelijk nieuws Hannah! En dan jouw verleden...als verpleegkundige...hoe zoiets dan loopt! Weet en vertrouw erop dat je de kracht hebt om dit pad te bewandelen..samen met je lief en je dochter. Ook ik heb een verleden wat mij nu in mijn gezin met onze zoon zó goed van pas komt! Hoe hebben ze het uitgekiend daarboven heb ik weleens geroepen! ;) Maar wat ik ervaar is dat het je sterk heeft gemaakt. Roep alle hulptroepen op als het nodig is..voor je lief maar ook voor jou. Liefs van Petra

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Jeetje nou, en die boom dreunt nog behoorlijk na ook...
    Ik wens jullie veel kracht, sterkte en zon!
    Liefs,

    BeantwoordenVerwijderen
  7. ach jee, hoe snel kan het leven anders gaan. Heel veel sterkte.
    mooie herfstfoto's trouwens!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Het is teveel om ineens te bevatten.Ik wens jullie sterkte,acceptatie en veel liefde voor die ander en jezelf.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Een drama, wat erg. Wat een veranderingen....
    Sterkte xx

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Verschrikkelijk! Ik hoop dat je kunt (blijven) voelen wat goed is.
    Met liefs en een dikke knuffel,
    Anja

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Pfffft, de hele tijd dacht ik hier al aan en nu is het echt zo. En al ken ik je maar van één avondje haken en je blog, het doet me heel veel.
    En bizar inderdaad, jouw werkverleden en je studies die je nu nodig gaat hebben. Maar buiten al het praktische om is er de onmacht en het verlies van de dingen die zo gewoon waren. Voor je dochter ook de wereld op zijn kop.
    Helaas kan ik niet sjouwen of tillen maar als ik iets anders voor je kan doen hoor ik het graag van je. Liefs!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ik was hier zo bang voor en hoopte voor jullie dat het allemaal bij het oude kon blijven, maar die boom heeft jullie hele wereld op zijn kop gezet.... Stapje voor stapje ontstaat er een nieuwe realiteit...
    Als ik wat voor je kan doen, laat het mij weten. Ondertussen blijf ik veel liefde en licht jullie kant op sturen en dik voor jullie duimen!
    Veel liefs, Ineke

    BeantwoordenVerwijderen
  13. hoe snel kan je leven veranderen , wat moet je hier op zeggen je word hier zo klein en stil van,ik wens jullie sterkte kracht en heel veel liefde om jullie leven weer op de rails te krijgen.
    Liefs Albèrtje

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Wat schrik ik van je verhaal,..je hele leven en dat van je gezin staat op z´n kop.
    Heel veel sterkte en kracht toegewenst. Schakel die hulptroepen in want soms heb je die gewoon nodig..
    Liefs Silvia

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen. Ik hoop en duim en denk aan jullie, dat alles zomaar goed gaat komen. Dat je lieve sterke man weer thuis is en dat al die aanpassingen straks niet meer nodig zullen zijn. Wat een grote storm in jullie leven.

    BeantwoordenVerwijderen