woensdag 2 oktober 2013

Kleine meisjes worden groot....

"Kleine meisjes worden groot'..... foto van pinterest
Iedere morgen, als Noah en ik uit bed komen, vertellen we elkaar de dromen van de afgelopen nacht.....
Ik vind het een leuke en waardevolle gewoonte. Dromen zeggen veel, als je de betekenis ervan begrijpt. En nou is de betekenis niet meteen glashelder en soms wordt hij ook niet helder, maar ergens is er altijd een soort van aanvoelen, soms een bevestiging van datgene wat in het wakkere leven ook al zichtbaar is....

Vanmorgen vertelde Noah me haar droom....
" Ik word aangereden door een auto. Ik loop op een weg, maar ik kan die drempel niet over. Ik heb mijn cavia in mijn handen. Ik moet naar het ziekenhuis met een ambulance. Ik voel dat ik bloed heb in mijn nek. Er renden ook kippen over de straat. Er waren koeien met kamelen als kalfjes.
Jullie proberen de cavia uit mijn handen te trekken, want die mag niet mee in het ziekenhuis, maar ik houd hem stevig vast, het lijkt me zo leuk als hij naast mijn bed in het ziekenhuis zou zitten.....".

In dromentaal staat de auto voor het IK. Noah wordt aangereden door haar IK, want ze kwam op haar weg door het leven de drempel niet over.....
Dat is voor mij de belangrijkste boodschap uit deze droom.
Noah vertelde haar droom vrolijk.... ze was niet geëmotioneerd .....

En als je nou weet dat Noah in de afgelopen weken ervoer dat ze 'gepest' werd op school en in de week die erop volgde anderen ging 'pesten'....
Dat ze thuis met slaande deuren en stampende voetstappen op de trap naar boven hollend roept; WAAROM MOET IK HIER ALTIJD ALLES DOEN!
En  mij aankijkt en Lief aankijkt en zegt; Ik vind jullie GEMEEN! (ze begon vast met eten, terwijl wij nog niet aan tafel zaten.....) En in huilen uitbarst.........
En als je weet dat mijn kind negen is en er een tweede IK-inslag in haar wezen plaats vind......
Dan begrijp ik dat het haar behoorlijk omver werpt..... dat IK..
Dan....
vind ik dit een mooie droom, die weergeeft wat er met haar gebeurd!

Als we onze jas aandoen om naar school te gaan, zet Noah haar zelfgebreide muts op!
"Staat ie me een beetje mooi mam"? vraagt ze.
Hij staat je prachtig kind, hij staat je prachtig!

10 opmerkingen:

  1. Nou wat een toeval, vanochtend hebben wij (mijn zoons en ik ) ook onze dromen aan elkaar verteld in de badkamer. Dat kwam door mij, want ik had zelf een nogal angstige droom, ik zal het niet helemaal vertellen, maar het kwam er op neer dat ik naar huis moest omdat Gijs (5 jaar) alleen thuis was en dat lukte niet. Ik moest het gewoon kwijt en zo vertelden de jongens hun dromen.

    Wel een mooi ritueel zo 's ochtends bij jullie.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat mooi hoe je die dromen kunt duiden, ik snap vaak helemaal niks van mijn dromen en onthoud ze meestal ook niet.
    Negen jaar is inderdaad zo'n leeftijd waarop veel gebeurt, en gepest worden is absoluut niet fijn. Het lijkt me een sterk meisje, hopelijk stopt het pesten snel.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Jaaa, dat pesten werd meteen besproken én opgelost in de klas..... ! En soms ervaar je dat je gepest wordt omdat je niet op tijd STOP zegt! Ook dat moeten meisjes van negen leren. Om de volgende dag zelf eens uit te gaan proberen hoe ver je bij de ander kan gaan met 'pesten'. Blijkbaar moeten beide kanten van de weg worden uitgeprobeerd, om ergens in het midden te kunnen uitkomen! En pesten heeft een zware lading, wat woord betreft...., maar als dingen worden besproken is die lading niet zwaar meer.
      Hannah

      Verwijderen
  3. Prachtig beschreven. Bijzonder hoe je zo naar een droom kunt kijken. Wat fijn dat ze een moeder heeft die door heeft wat er met haar gebeurt zo rond haar 9e jaar en dat zo verwoord en een plek geeft! Mooi om te lezen! Pesten is inderdaad niet leuk en hopelijk heeft ze hier geen last meer van.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mooi zoals zij zelf haar droom kan verwoorden en daarmee haar gevoelens beschrijven. Eigenlijk staat ze al aan het prille begin van haar pubertijd, ook weer een tijd van de 'ik' .
    (moest glimlachen om jouw plaatje, want dat zou mijn dochtertje kunnen zijn, alleen heeft zij nog nooit met een paard gewandeld)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Een prachtige dochter met een prachtige moeder.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. wat een mooi blogje, wat een wijsheid zit er toch in die dromen.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Prachtig!! En ook heel interessant, dromen...Ze zeggen vaak meer dan je denkt!
    Fijn om te lezen dat het pesten is opgelost! (en stop leren zeggen is inderdaad ook les!)


    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat apart, dat ik deze blog tegen kwam. Ik googelde de woorden "kleine meisjes worden groot", omdat ik er over nadenk om een blog te starten met die naam. De link naar deze post trok mijn aandacht, omdat ook mijn naam Hannah is. Toen ik de link opende was het eerst wat ik zag de foto van paard en klein meisje... Er zijn tientallen foto's van deze kleine Hannah, met een groot paard. En een paardenmeisje ben ik nog steeds, al ben ik inmiddels groot ;) Mooi, zulke kleine toevalligheden.

    BeantwoordenVerwijderen