maandag 21 oktober 2013

De cirkel van het leven........

Afgelopen week was ik in een wolwinkel, knitted knots, voor een paar breipatroonboeken.
Ik keek mijn ogen uit! Wat een kleuren, wat een mogelijkheden en wat werd het druk bezocht! Wol is weer in.....
In de voorgaande jaren moest ik altijd erg op zoek naar een goede winkel om de juiste dikte breipennen te vinden of mooie sokkenwol of....

foto van het www. De Zandstraat in Veenendaal....

Dat was vroeger wel anders.
Mijn vader werkte op de scheepjeswolfabriek. Als jong mens begon hij in de spinnerij en klom in de jaren op, tot ergens op kantoor.
'Wat doet je vader'? is een veelgestelde vraag in het leven. Status en inkomsten worden daar aan afgelezen. Ik wist nooit precies wat hij daar nou deed op die fabriek. 'Iets economisch'.....
Iedere ochtend stapte hij op zijn fiets, tussen de middag kwam hij thuis voor een bord aardappels en groente en s' avonds na het eten legde hij zijn voeten op tafel voor een dutje; 'Je vader heeft hard gewerkt, stil zijn nu", fluisterde mijn moeder dan tegen ons.

foto van het www.

Mijn moeder werkte ook voor de Scheepjeswol. Thuis. Ze lijmde de wikkels.....
Dozen vol, voorgedrukte labels, op A3 formaat, stonden altijd bij ons in huis. Eerst moesten ze gevouwen worden en als dat was gebeurd ging de lijmemmer open, werd er een schoteltje gevuld met die heerlijke geur en zat ze aan de grote tafel, met een kwast, de wikkels te lijmen. Wij hielpen haar graag, want daar verdienden wij dan ook weer ons zakgeld mee.

van het www.

Ieder jaar gingen wij als kinderen mee op 'fabrieksreisje'.... Alle kinderen van het personeel gingen dan een dag op kosten van de fabriek  naar een pretpark. Bobbejaanland, de Efteling, Ponypark slagharen..
En ook met Sinterklaas was de fabriek 'goedhartig' voor de kinderen. De grootste kado's, die wij kregen, kwamen van de fabriek.
Mijn eerste spreekbeurt op school ging natuurlijk over wol. Mijn vader nam dan zakjes wol mee, ongewassen, gewassen, gekaard, geverfd en gesponnen. Ik weet nog dat ik de ongewassen wol het lekkerst vond ruiken.


Maar de zakken gesponnen wol kwamen ook mee naar huis! Daar was dan 'iets' mis mee gegaan, er zaten foutjes in, maar die konden wij nooit vinden.....
Ik heb op mijn zolder nog steeds zakken wol liggen uit die tijd, van zo'n dertig, veertig jaar geleden.... Het ruikt een beetje muf, maar nee, wol vergaat niet!


Afgelopen week bij knitted knots, zie ik opnieuw de scheepjeswolwikkels om mooie bolletjes wol heen. 'De scheepjeswolfabriek is toch failliet gegaan, de fabriek bestaat niet meer'.... ?!
De fabriek ging in 1986 failliet. Mijn vader heeft er veertig jaar gewerkt. Hij ging vervroegd met pensioen, rond de tijd van het faillissement.
Ik zoek op internet naar de oorsprong van de huidige spinnerij, maar ik kan het niet vinden......



Als ik vandaag rondkijk in mijn huis, moet het wel een beetje lijken op de binnenkant van de fabriek. Nee, ik was daar nooit binnen. Nu ik dit zit te schrijven vind ik dat wel een beetje raar... en ook wel jammer! Ik zag nooit de spinnerij, nooit de ververij.... Mijn broers wel, die deden 'vakantiewerk'....

In mijn huis geen industrialisatie, alles gaat met de hand, maar voor de rest.....
Ongewassen wol, gewassen wol, gekaarde wol, geverfde en gesponnen wol.....
'Wat zou mijn vader ervan genieten, als hij vandaag bij mij binnen kon stappen'.

11 opmerkingen:

  1. Ach Hannah, wat een mooi blogje weer. Wordt het niet tijd om die wol van zolder te halen? Op strengen te doen, door een sopje te halen en te zien wat voor moois je daar van maken kunt? Ik ben benieuwd wat daar nog allemaal ligt.
    En dat lijmen van die wikkels......en die foto.....mooi!
    Madelief.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een bijzonder verhaal, wikkels vouwen en lijmen lijkt me leuker dan folders rondbrengen wat ik vroeger deed.
    Groet Thea

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een prachtig verhaal! Wol zit jou gewoon in je genen! :-)
    Ben benieuwd naar wat je allemaal gaat maken.
    Warme groet, Ineke

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een mooi en wollig verhaal...
    Bijzonder hoor!
    Ik ben ook erg benieuwd wat voor moois er nog uit de wolletjes zullen komen!
    Groetjes,

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mooi verhaal Hannah! Wat bijzonder om jouw jeugdherinneringen te lezen, die in jullie hele gezin zo bestonden uit wol.. Dank je voor het delen!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een bijzonder verhaal!
    Heel mooi, ook de foto's er bij!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. wat mooi...n leven met wol...prachtig verhaal!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Geen wonder dat je zo dol bent op wol.
    Bijzonder hoor...

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Mooi dit wollige inkijkje in je leven.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Mooi verhaal ,je liefde voor wol vast daar geboren

    BeantwoordenVerwijderen