zaterdag 8 juni 2013

Het Paradijs..........?

Toen ik naar Drenthe verhuisde, dertien jaar geleden, kwam ik te wonen in een villa. In die villa woonde een oude dame, vijfentachtig jaar die licht aan het dementeren was. Ik ging weer 'op kamers' wonen ( ik was zesendertig) en huurde in haar huis drie kamers..... Als ik haar in het enorme huis tegenkwam, was ze iedere keer weer blij verrast mij te zien en nodigde me dan steevast uit voor een kopje thee, soms wel vijf keer op een dag...... Ze leefde in het verleden, liep hout te sprokkelen op haar enorme erf  voor een houtkachel die er niet was (vijfenhalve hectare natuurgebied) en verzorgde het ontbijt voor mensen die al tien jaar dood waren, maar daar ook ooit op kamers hadden gewoond.......

Ik kwam in het paradijs...... Na zestien jaar leven in de randstad leefde ik ineens midden in de natuur!
En ik deed helemaal niets. Zitten op een stoel, luisteren naar de vogels en de stilte, wandelen door het natuurgebied..... Na drie maanden ging ik eens solliciteren naar een baan en kreeg die ook meteen!
Want ja, ik had toch ook af en toe een beetje geld nodig.

Op het erf van deze plek was een leylijnencentrum. In de jaren voordat ik er kwam wonen was ik een aantal keren op vakantie geweest in Zuid- Engeland en had ik plekken bezocht als Stonehenge en Avebury; plekken die bekend staan om hun krachtplaatsen. En nu was ik 'toevallig' neergestreken op een plek waar ook een leylijnencentrum was en volgens het boek; Leylijnen en leycentra in de Lage Landen van Wigholt Vleer, de op één na sterkste in Nederland!


Ik heb tien jaar op die 'heilige plek' gewoond.......
Mijn leven veranderde volledig!
Mijn verlangen naar bezit, vakanties, mooie kleren en aanzien verdween volledig.....(en is nog steeds weg).
Daar te zijn, op die plek was mij genoeg!
Ik leerde mijzelf spinnen, moestuinieren, broodbakken. Ik vond er mijn Lief, baarde er mijn dochter, gaf mijn werk op en leefde er een gelukkig leven! Er kwamen kippen en een hond.
Maar aan ieder sprookje komt blijkbaar een eind.......
Het erf werd verkocht aan twee Amsterdamse mannen........ en zij hadden grote plannen met dit stuk grond! En nee, wij pasten niet in dat plaatje!

Met veel verdriet nam ik afscheid van deze bijzondere plek! Ik woon er nog vlakbij en ik kan er nu, na drie jaar  nog steeds met een groot heimwee langsfietsen.....
Lange tijd heb ik niet begrepen waarom ik daar weg moest!

En nu leef ik opnieuw in een natuurgebied! Maar zonder leylijnen-centrum! En dat maakt een groot verschil! De energie die er was op de vorige plek was geweldig en die ontbreekt hier!
Dus als er mensen zijn die mijn huidige tuin het paradijs noemen, zoals Zij deze week deed op haar blog, dan begrijp ik dat niet zo goed!
Maar wat ik wel begrijp is dat het een soort heilige opdracht voor me is geworden om waar ik leef de grond, Heilig te maken! En in tegenstelling tot mijn vorige woonplek moet ik er hier heel hard voor werken!

Maar tegelijkertijd doe ik ook niets.........
en laat de natuur haar gang gaan.
Ineens staan er op dit moment wel twintig vingerhoedskruiden in mijn tuintje.............

















En verschijnen er overal Margrieten zonder dat ik daar iets voor deed......















Komt er 'zomaar' een roze Lupine uit de grond........ midden in mijn moestuin.



















En zal het ook niet meer zo lang duren voor we heeeel veeeel aardbeien kunnen eten!
En die aardbeien...... die zette ik alleen maar op die plek! Ze weten zelf precies hoe ze vrucht moeten vormen; daar hoef ik helemaal niets voor te doen!

















Iedereen kan zijn plek Heilig maken!!!
Al helpt het wel dat ik tien jaar op een leylijnen-centrum woonde.........

5 opmerkingen:

  1. Dit is weer zo'n kop-en-staart-blog. Wat een mooie en wat een troostrijke slotconclusie....Iedereen kan zijn eigen plek Heilig maken. Zo is dat ook.
    Madelief.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja met weinig kan een mens al heel tevreden zijn. mooi verhaal!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. De rust, het serene, de blommen, de bijtjes, ja...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. vooral het laatste..zo voel ik het ook. maar het is wel bijzonder dat jin daar hebt gewoond. wij zijn een paar weken geleden in Avebury en Stonehenge geweest...bijzonder! Lieve groet, Petra

    BeantwoordenVerwijderen