donderdag 9 mei 2013

PLANTAARDIG WOL VERVEN,........ ALCHEMIE????


Na lange tijd, de maan stond al hoog aan de hemel, kwam de alchemist opdagen. Hij had twee dode sperwers over zijn schouder hangen.
´Hier ben ik,´ zei de jongen.
´Je zou hier niet moeten zijn,´ antwoordde de alchemist. 'Of was het soms je eigen legende hierheen te komen?'
'Er woedt een stammenoorlog. Ik kan niet verder.'
De alchemist sprong van zijn paard en beduidde de jongen mee te komen in zijn tent. Het was een grote tent als alle andere die hij had gezien in de oase - behalve de grote centrale tent, die de pracht en praal van een sprookje vertoonde. Hij keek rond naar kolven en ovens en apparaten, maar zag niets. Alleen een stapeltje boeken, een kookplaat en tapijten vol geheimzinnige tekeningen.
'Ga zitten, dan zet ik thee,' zei de alchemist. 'En eten we samen deze sperwers op.'


 De avond daarna reed de jongen op zijn nieuwe paard naar de tent van de alchemist, die een poosje later eveneens te paard verscheen, met de valk op zijn linkerschouder.
'Laat me leven in de woestijn zien,' zei de alchemist. 'Alleen wie leven vind, kan schatten vinden.'
Ze reden weg door het zand terwijl de maan nog even helder boven hen scheen. Ik weet niet of ik wel leven kan vinden in de woestijn, dacht de jongen. Ik ken de woestijn nog niet.

'Ik kan geen leven vinden in de woestijn,' zei de jongen. 'Ik weet dat het er is, maar ik kan het niet vinden.'
'Leven trekt leven aan,' antwoordde de alchemist.
En de jongen begreep het. Op hetzelfde moment gaf hij zijn paard de vrije teugel en dat draafde vrij over stenen en zand. De alchemist volgde zwijgend, en het paard van de jongen bleef bijna een half uur lopen. Ze konden de palmbomen van de oase niet meer zien, alleen de reusachtige maan aan de hemel en de rotsen die zilverkleurig glansden. Op een plek waar de jongen nooit eerder was geweest, bleef het paard ineens staan.
'Hier zit leven,' zei hij tegen de alchemist. 'Ik ken de taal van de woestijn niet, maar mijn paard kent de taal van het leven.'


'Ik ben een alchemist omdat ik een alchemist ben,' zei de alchemist, terwijl ze het eten klaarmaakten. 'Ik heb de wetenschap van mijn grootouders geleerd, die het van hun grootvaders hadden geleerd, enzovoort, tot aan de schepping. In die tijd kon heel de kennis van het grote werk geschreven worden op één simpele smaragd. Maar de mensen hechten geen waarde aan simpele dingen en begonnen traktaten, interpretaties en wijsgerige studies te schrijven. Ook beweerden ze dat ze de weg beter kenden dan de anderen. Maar de tafel van smaragd is nog steeds levend.'
'Wat stond er geschreven op de tafel van smaragd?' wilde de jongen weten.


De alchemist begon in het zand te tekenen, niet langer dan vijf minuten. Terwijl hij tekende, dacht de jongen aan de oude koning en aan het plein waar ze elkaar ooit ontmoet hadden; het leek of het jaren geleden was.
'Dit stond er geschreven op de tafel van smaragd,' zei de alchemist, toen hij klaar was met schrijven. De jongen kwam dichterbij en las de woorden in het zand.
'Het is codetaal,' zei hij enigszins teleurgesteld. 'Net als de boeken van de Engelsman.'











'Nee,' antwoordde de alchemist. 'Het is net als de vlucht van de sperwers; je moet het niet alleen maar begrijpen met je verstand. De tafel van smaragd spreekt rechtstreeks tot de ziel van de wereld.
De wijzen hebben begrepen dat onze natuurlijke wereld slechts een beeld en kopie is van het paradijs. Het simpele bestaan van de wereld is de garantie dat er een volmaaktere wereld bestaat. God heeft die geschapen om de mensen door middel van de zichtbare dingen zijn geestelijke lessen en de wonderen van zijn wijsheid te laten begrijpen. Dat is wat ik handelen noem.'


'Moet ik de tafel van smaragd begrijpen?' vroeg de jongen.
'Als we in een alchemistenlaboratorium waren, zou dit misschien het juiste moment zijn om te bestuderen hoe je de tafel van smaragd het beste kunt begrijpen. Maar je bent in de woestijn. Ga dus op in deze woestijn. Via haar kun je de wereld en al het andere op aarde begrijpen. Je hoeft niet eens de woestijn te begrijpen: als je naar een eenvoudige zandkorrel kijkt, zul je daar alle wonderen van de Schepping in zien,'
'Hoe moet ik opgaan in de woestijn?'
'Luister naar je hart. Dat kent alles, omdat het afkomstig is van de ziel van de wereld en daar ooit naar zal terugkeren.'



Gisteren verfden wij onze zelfgesponnen wol met plantaardige verfstoffen..........
Het was MAGIE!!!!!
Kijk ook bij haar voor haar verslag.

De tekst van deze blog komt uit het boek van
PAULO COELHO
DE ALCHEMIST

9 opmerkingen:

  1. o wat mooi zeg en wat lijkt me dat leuk om ook nog eens te doen En een leuk verhaal!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een mooi verslag....ik wist dat de goede woorden kwamen!
    Dag, Madelief.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat heb je een prachtige nieuwe achtergrond Hannah. Beautiful......Adorable......Ge-wel-dig!
    Madelief.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Prachtig verhaal, ik heb het gelezen en het past helemaal bij jullie avontuur! Het resultaat is geweldig. Wat moet dat een bijzonder gevoel zijn! Prachtig blogbericht! Groet Stella

    BeantwoordenVerwijderen
  5. wauw! Wat hebben jullie een fijne dag gehad, en een heel mooi resultaat

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik ben niet vaak jaloers maar nu een beetje wel, wat een prachtige kleuren hebben jullie geverfd. En ja dat boek, zo mooi, vaak gelezen.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wauw, wat een mooi verf resultaat!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Dit is mooi, dit wil ik ook graag. Hoe??? Wil je het mij leren. Groetjes Ineke

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Looking for the most reputable online casino? Join 888 Casino.

    BeantwoordenVerwijderen