maandag 13 mei 2013

De duif

Mijn moeder hield erg van het geluid van duiven. Als ze koerende duiven hoorde, maakte ze ons daar altijd op attent; 'Luister, de duiven'.....
Ik denk dat ze rond haar vijftigste verjaardag twee duifjes kreeg van mijn vader....
Er kwam zo'n kleine duiventil aan de muur en daar zaten ze dan.... die twee duifjes! Ik heb nooit begrepen dat mijn moeder daar blij mee was, maar tot een jaar geleden 'waren ze er altijd, die duifjes......

Ooit  zat ik op de tribune van het dolfinarium. De tent was vol met schreeuwende kinderen en in het bassin zwom een dolfijn met achter zich aan een bootje, waarin een jarig kind een rondje mee mocht varen.... Klappende, joelende kinderen... (ik was eind twintig denk ik en voor het eerst bij de dolfijnen) en ik huilde... Nee, ik wist ook niet wat mij overkwam. Het geluid dat de dolfijnen voortbrachten ging  dwars door mijn ziel...ik ervoer een groot verdriet... die dolfijnen wilden vrijheid, open zee, natuurlijke geluiden om hen heen, geen klappende, gillende kinderstemmen en een te 'strak' bad.

Dat de mensheid dieren opsluit en in kooien laat leven.... ik heb het nooit begrepen.

Maar terug naar die duiven. Hier achter in mijn tuin wonen twee duivenparen. In vrijheid. Ze hebben ergens in de bomen een nest, vaak een behoorlijk slordig nest en ik hoor ze de hele dag koeren.
Ja, ook ik hou van dat geluid! Het verbind mij met mijn moeder!

De duif heeft een grote symbolische betekenis! Vooral in de bijbel zijn daar veel voorbeelden van te vinden.
Het neerdalen van de Heilige Geest wordt gesymboliseerd door de duif. In de schilderkunst zien we de neerdalende duif afgebeeld boven Maria wanneer Gabriël haar de geboorte aankondigt, boven Jezus van Nazareth wanneer hij gedoopt wordt in de Jordaan en boven de twaalf apostelen op het moment dat de Heilige Geest op hen neerdaalt (Pinksteren).
In het verhaal van de ark van Noach was het de duif die de boodschap bracht van het vaste land, nadat Atlantis verzonken was.


Komend weekend is het Pinksteren. Op de vrije school wordt dit vrijdag gevierd. Kinderen, leerkrachten én ouders vieren samen het feest rond de meiboom. Iedereen is in het wit, er wordt gedanst rond de boom, in de kleuterklassen is er een bruidje en een bruidegom, we eten (ws.) beschuit met verse aardbeien.... én er komen duiven! Zij worden losgelaten en vliegen de vrijheid tegemoet!

Mijn moeder..
heeft
haar laatste 
aardse
vleugelslag
geslagen...

Dag lieve mam..
ik vlieg
een stukje 
met je mee...
zo ver
ik kan...
en....
laat
je
los!



Alle foto's zijn van internet.

3 opmerkingen:

  1. Prachtig.. om stil van te worden! Ik neem jullie mee in mijn hart..!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een onroerend blogje, Ik stuur je een knuffel

    BeantwoordenVerwijderen
  3. wat schrijf je dit mooi over je moeder, het raakt mij. Groetjes Petra

    BeantwoordenVerwijderen