zondag 28 april 2013

Over wijsheid en de liefde.......

De laatste vier jaren dat ik werkte, had ik een baan als oproepkracht in de thuiszorg.
Ik bezocht s'avonds tussen 18.00 uur en 23.00 uur 'oude' mensen die hulp nodig hadden bij allerhande dingen... Ogen druppelen, steunkousen uittrekken, medicijnen geven.....
De handelingen die ik verrichte waren ondergeschikt aan het doel waarvoor ik kwam.... Ik zocht naar Wijsheid en veronderstelde dit te kunnen vinden bij de Ouderdom!
En wie zoekt zal vinden... is een ware uitspraak!
Maar wijsheid is wel een zeldzaamheid......

Ik vond wijsheid én liefde bij één meneer!

Foto gepind van pinterest....

Meneer Willem 84 jaar, was altijd leraar geweest en had COPD; een longaandoening, waardoor het lichaam te weinig voorzien wordt van zuurstof. Willem zat altijd stil in zijn stoel te wachten tot wij kwamen.  Het laatste jaar had hij een zuurstofapparaat in zijn kamer met een slangetje in zijn neus voor extra zuurstof. Hij was altijd de laatste op de route, keek meestal t.v (naar Pauw en Witteman), maar deed deze meteen uit als wij kwamen....

Ik hielp hem in pyjama, maakte zijn boterham voor de volgende dag klaar en schonk hem een piepklein glaasje vieux in.... (en dat laatste stond niet in zijn zorgplan vermeld, maar we deden het allemaal....).
En als ik met alles wat ik doen moest klaar was ging ik zitten.... én dan begon Het.
Hij schuifelde dan wat onrustig in zijn stoel, haalde diep adem en begon te vertellen... over zijn leven...
Over de oorlog, waarin hij moest werken in Duitsland, over zijn vier kinderen die allang volwassen waren, maar met welke van de vier hij moeite had... over zijn vrouw die al tien jaar dood was en van wie hij heel veel hield... de tranen biggelde dan over zijn wang... over God en geloven én over de dood. En voor de dood was hij bang! Er was hem voorspeld dat hij met zijn ziekte naar alle waarschijnlijkheid een soort van verstikkingsdood zou krijgen..... Hij was doodsbang! En dat begreep ik!

Willem accepteerde zijn lot volledig... klaagde nooit, zat daar maar de hele dag in zijn stoel en zag de baan van de zon vanuit zijn stoel; hoe de zon naar de hemel klom en weer afdaalde.... Er stond een grote Kastanje voor een ander raam en s'winters had hij een vogelvoedertafel en keek hij naar alle vogels die daar langs kwamen....

Ik werd verliefd op deze man...., verlangde ernaar om daar s 'avonds bij hem in die stoel te zitten en naar hem te luisteren..... met hem te praten.....

Maar op een dag was hij weg.... overleden..
Ik miste hem lange tijd!
Tot hij in een droom van me verscheen!
Hij sprak over de liefde tussen ons, over zijn vrouw die hij weer ontmoet had en nam afscheid van me...

En vandaag vertel ik zijn verhaal.
Omdat het één van de mensen is van wie ik hield...
Wijsheid is je lot volledig begrijpen én accepteren.........
en........ de Liefde heeft vele verschijningsvormen!


4 opmerkingen:

  1. Wat ontroerend en prachtig..! Dank je voor het delen..

    BeantwoordenVerwijderen
  2. mooi Hannah, dat sommige mensen je zo in je hart kunnen raken he, bijzonder mooi

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ben diep geraakt door je verhaal, ...door het contact dat je met deze man maakte.
    Ik zeg altijd: Het zijn de stille werkers op het veld die de aarde verlichten met hun aanwezigheid - jij bent zo'n stille werker.
    Dank je wel! ♥

    BeantwoordenVerwijderen