vrijdag 15 maart 2013

Langs het tuinpad van mijn moeder

Ik ruim op....
Nou ja, ik doe een poging!
Vorig weekend ruimden wij (drie broers en vier zussen) het huis van onze ouders op....
Moeder woont nu in een verzorgingshuis, vader woont in de "hemel".
Mijn ouders woonden vijfenvijftig jaar in dat huis, er werden zes kinderen geboren, vader overleed er...
Dat huis heeft een verhaal, ons verhaal...
Iedere centimeter is er bewoond. 
Als ik door het huis dwaal, vraag ik mij af hoe we dat toch deden.... met tien man in dit kleine huisje.
Hoe deed mijn moeder dat; acht kinderen groot brengen, kleren wassen, vaat doen, kleding verzorgen, ruzies oplossen... 
Vader werkte, die zagen wij alleen op zondag, maar hij sneed nooit het vlees; dat deed mijn moeder óók! Vader kreeg uiteraard als eerste én altijd het grootste stuk!


In 1955 werd mijn oudste zus geboren, in 1968 mijn jongste zusje, een streng gereformeerd gezin.... grootgebracht in de jaren 60.
Muziek uit de jaren zestig leerde ik kennen rond mijn twintigste; er klonken alleen psalmen en orgelklanken. Televisie kwam nooit binnen, op zondag twee keer naar de kerk, in rok én met hoed op!


Moeder woont nu in een soort studentenkamertje..... klein keukentje, douche en toilet. Er kan niet veel mee naar haar nieuwe huis.....
Wat overblijft is voor ons, de acht kinderen. 
Waar ik bang voor was, gebeurde niet! Alles ging in goed overleg....
 OOh kijk eens; dat mandje.... We staan met alle zussen om bovenstaand mandje. Nu zit het vol met "sokkenstopwol".... We vinden het allemaal mooi, ik mag het mee naar huis! Ik verplicht mijzelf daarmee om voortaan sokken te stoppen....... Mijn moeder had een mand met kapotte sokken, eindeloos zat ze sokken te stoppen; het mandje kwam nooit leeg!
Ik hoef maar voor drie.........

Naast het opvoeden van acht kinderen had mijn moeder niet heel veel tijd om andere dingen te doen.
Nou ja, alleen de tuin dan hé.
En die tuin; die nam ik mee naar huis.....
Met betraande ogen spit ik samen met grote broer de tuin van mijn moeder leeg...
Een roos, lavendel  en een heleboel struiken waar ik de naam nog niet van ken, omdat het alleen als puntjes uit de aarde stak.....

Ik nam nog veel meer mee uit het huis van mijn ouders.
Het begint zijn plek in mijn huis in te nemen....
Maar ik moet nog veel opruimen!
Dus,..... ik ga nog wat doen......

3 opmerkingen:

  1. Hallo Hannah, wat ben ik blij dat je een reactie bij mij achterliet, en dat ik nu jouw prachtige blog ontdek..!! Echt genieten, het voelt als thuiskomen :) Lieve groet Lupineke

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hannah, wat een prachtige blog. Dat mandje....de geschiedenis.....de draden van Hannah en haar moeder!
    Lieve groet,Madelief.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. ik luister steeds een liedje, langs het tuinpad van mijn vader.
    Mooi blogje heb je geschreven, al die sokken. Mooi zulke mandjes

    BeantwoordenVerwijderen